Moje małe skarby

Moja przygoda z The Contiguous Method ;)

2012-02-27T18:13:00.004+01:00

Dojrzałam.
Na druty wpadł drugi projekt z wykorzystaniem metody Contiguous by Susie M
Nie ma lepszego pretekstu do popełnienia notatek i wywiązania się z kilku obietnic :)
Zaczynamy.
Istotna uwaga na początek, którą wskazuje Susie. Jest to metoda wrabiania RAMION. Sweter przerabiany tą metodą robimy od góry, bezszwowo, dziergamy jednocześnie karczek wraz z górną częścią rękawa (od główki do pachy). Całość opiera się jedynie na dodawaniu we właściwym miejscu oczek, tak aby uzyskać odpowiednie skosy dzianiny.
Nie rozpatrujemy tu przypadku kształtowania pokroju szyi. Musimy zatem pamiętać o konieczności dodawania oczek również na pokrój szyi tak aby dekolt ukształtować w zależności od pożądanej głębokości czy kształtu. Co do pokroju tyłu (na karku) możemy przyjąć, że wrobimy go „na prosto” łącznie z ramionami, czyli nie będziemy go szczególnie kształtować.

Ponieważ w moim obecnym projekcie dekolt jest wysoki, pod samą szyję, idę na całość (a raczej na łatwiznę) i robię sweterek z płytkim pokrojem szyi czyli bez dodatkowego kształtowana, z rozcięciem na guziki. Uzyskam zatem następujący kształt:

Moja próbka o szerokości 10 cm wynosi 20o.
Stąd na dekolt o objętości 40 cm nabieram 80 o. (metodą dowolną). Moje 80o. dzielę na pół (tył i przód). Otrzymuję 2* po 40o. Z tych 40o. musze jeszcze wydzielić oczka, które nazwę roboczo LINIĄ RAMIENIA (w powyższym rysunku linia czerwona). Autorka podaje w schemacie że na linie ramienia przeznacza po dwa oczka z każdej strony. Mnie przypadło do gustu ramię szersze (podobnie jak w tym chabrwym sweterku). Odkładam więc na każde ramie po 8o. Tak naprawdę ilość oczek przeznaczonych na ramię zależy od Waszej fantazji.
Z moich wyliczeń wynika, że po nabraniu 80-ciu oczek, rozmieszczam markery (dalej będę je określać literką M) w następującym układzie: 16-przód/M/8-ramię/M/32-tył/M/8-ramię/M/16-przód
Teraz będziemy dodawać oczka po zewnętrznych stronach linii ramienia przez co będzie przyrastał korpus (dodać oczko, przełożyć M, 8 oczek, przełożyć M, dodać oczko)- na zdjęciu strzałki czerwone:

Robótkę przerabiamy w następujący sposób:
1 rząd – prawa strona: 15o.p., ostatnie oczko przed M przerabiamy dwa razy na prawo (2o. z 1o.), przekładamy M, 8o.p., przekładamy M, pierwsze oczko po M przerabiamy dwa razy na prawo (2o. z 1o.), 30o.p., ostatnie oczko przed M przerabiamy dwa razy na prawo (2o. z 1o.), M, 8o.p., M, pierwsze oczko po M przerabiamy dwa razy na prawo (2o. z 1o.), 15o.p.
2 rząd- lewa strona: 16o.l., ostatnie oczko przed M przerabiamy dwa razy na lewo (2o. z 1o.), przekładamy M, 8o.l., przekładamy M, pierwsze oczko po M przerabiamy dwa razy na lewo (2o. z 1o.), 32o.l., ostatnie oczko przed M przerabiamy dwa razy na lewo (2o. z 1o.), M, 8o.l., M, pierwsze oczko po M przerabiamy dwa razy na lewo (2o. z 1o.), 16o.l.
W taki sposób w jednym rzędzie przybywają 4 oczka. Pamiętamy, że liczba oczek na linii ramienia pozostaje niezmienna, czyli ciągle będzie to 8o. Natomiast zwiększa się liczba oczek przodu i tyłu sweterka.
Kolejne rzędy przerabiamy jak rząd 1-2, aż do momentu uzyskania pożądanej długości ramienia. Należy jednak zwrócić uwagę, aby długość ramienia nie była odbierana dosłownie. Przerabiamy robótkę do momentu początku „spadku ramienia” a nie linii prostej ręki. Zdjęcie poniżej.

Jeżeli przerobicie robótkę do końca ramienia to sweterek będzie zwyczajnie za duży, jakby wyciągnięty.

Osiągnęliśmy pożądaną długość ramienia. Od tego momentu będziemy kształtować część rękawa (od główki ramienia do pachy). Będziemy zatem dodawać oczka po wewnętrznych stronach linii ramienia przez co będzie przyrastał rękaw ( na zdjęciu drugim strzałki niebieskie).
Jeżeli przerabiamy zgodnie z oryginałem czyli linia ramienia liczy dwa oczka, przesuwamy M tak, aby pomiędzy nimi znalazło się 6 oczek- i to one ukształtują nam główkę rękawa.
W moim przypadku między M mam już 8 oczek więc ich nie przesuwam, tylko uznaje te 8 o. za główkę.
Robótkę przerabiamy w następujący sposób:
Kolejny rząd-prawa strona: x*o.p. do M, przełożyć M, pierwsze oczko po M przerabiamy dwa razy na prawo (2o. z 1o.), 6o.p., oczko przed M przerabiamy dwa razy na prawo (2o.z 1o.), M, x*o.p. do M, przełożyć M, pierwsze oczko po M przerabiamy dwa razy na prawo (2o. z 1o.), 6o.p., oczko przed M przerabiamy dwa razy na prawo (2o.z 1o.), x*o.p. do końca.
Kolejny rząd- lewa strona: x*o.p. do M, przełożyć M, pierwsze oczko po M przerabiamy dwa razy na prawo (2o. z 1o.), 8o.p., oczko przed M przerabiamy dwa razy na prawo (2o.z 1o.), M, x*o.p. do M, przełożyć M, pierwsze oczko po M przerabiamy dwa razy na prawo (2o. z 1o.), 8o.p., oczko przed M przerabiamy dwa razy na prawo (2o.z 1o.), x*o.p. do końca.
W taki sposób w jednym rzędzie przybywają 4 kolejne oczka, ale poszerza się linia ramienia, a liczba oczek korpusu pozostaje niezmienna.
W taki sam sposób przerabiany klika kolejnych rzędów, ale nie do końca pachy.
Wystarczającym powinno być takie dodawanie oczek do momentu przerobienia ok. 1/6 całkowitej wysokości pokroju rękawa (czyt.: jeżeli od szczytu ramienia do środka pachy mamy 24cm, to oczka dodajemy do chwili przerobienia 4 cm robótki). W taki sposób ukształtujemy główkę rękawa.
Dalej oczka dodajemy tylko w co drugim rzędzie, aż do osiągniecie długości, która pozwoli nam na połączenie tyłu i przodu pod pachą.
Dalej przekładamy oczka rękawa na drut pomocniczy i dziergamy osobno korpus i rękawy.
Tak oto odwaliliśmy najczarniejszą robotę przy dzierganiu swetra :)

Mam pewne rozterki wewnętrzne dotyczące kształtowania główki rękawa i tej 1/6 wysokości pokroju pachy. Bowiem w moich chabrowym sweterku troszkę zaszalałam i dodawałam oczka do rękawa w każdym rzędzie, aż do początku samej pachy. Czyli, jak by to napisała Susie, do ok. 5/6 wysokości całkowitego pokroju pachy. Z efektów również byłam zadowolona. Choć może to efekt bufek. Być może nadmiar tych oczek zginął gdzieś w celowo wykonanych marszczeniach.

Jeżeli ktoś zdecyduje się na testowanie metody, będę wdzięczna za wszelkie sugestie dotyczące ewentualnych pomyłek z mojej strony, a także ewentualnych udoskonaleń. Muszę zaznaczyć (po raz kolejny, chyba staję się nudna), że powyższy opis może nie odzwierciedlać w 100% oryginalnego opisu (patrz.: moja kulejąca znajomość języka), a pewne niezrozumiałe dla mnie kwestie opisane powyżej osiągnęłam metodą prób i błędów.

Na koniec pozostaje mi jedynie podziękować Susie M za udostępnienie metody i nie chowanie jej w szufladzie :))) oraz odesłać Was do strony autorki na Raveley (klik), na jej bloga (klik) i do oryginalnego opisu metody (klik)

Skarpetki Baudelaire

2012-02-20T17:02:00.004+01:00

Mój przerywnik gotowy.
Jak w tytule...

Chodziły za mną już miesięcy kilka. I mam. Są urocze (alem skromna). Cieplutkie, miłe i w ogóle same ochy, ichy, echy...
Tak sobie myślę, że jeszcze parkę (co najmniej) popełnię.

Skarpetki robione od palców. Pokłony dla autora techniki.
No i jestem oczywista dumna, bo to moja druga para w życiu. Co prawda nie obeszło się bez prucia na piętach, ale w końcu wiem gdzie popełniłam wcześniejsze błędy.

Wzór: Baudelaire dostępny w oryginale TUU
Ja korzystałam z tłumaczenia zamieszczonego TU
Włóczka: Alpaka (Stahlsche Wolle), jakieś 70g
Druty: KP 3,25mm
Przydatne techniki: elastyczne wykończenie ściągacza

Tak oto zwolniłam druty i mogę kończyć ściągacz rękawa w koronkowym.
A`propos. Dynamika mojej edukacji koronkowej spadła do minimalnego minimum. I wcale tu nie przesadzam !!!

Ciepłego wieczoru :)

O ja naiwna!!!

2012-02-11T11:17:00.002+01:00

Nieszczęsna!!!
Cóż ja sobie myślałam biorąc do ręki projekt koronkowy !!!
Czyż sama nazwa nie wskazuje, że wymagane są podstawowe umiejętności KORONKOWE ?!?!?!
Sie zachciało, sie człek męczy.
A efekty takie pokraczne.
Przyjdzie nam wszystkim jeszcze trochę poczekać na efekt końcowy.
Chyba muszę sobie zafundować jakiś krótkoterminowy projekt-przerywnik dla oczyszczenia umysłu.

Radosny koniec ciężkiego tygodnia

2012-01-21T13:00:00.000+01:00

W końcu papa mi się cieszy :D o tak szeroko.
Ciężki to był tydzień pracy.
Tym większa radość z Fastrygowej przesyłki.
Nawet nadgarstek poczuł, że nie może mnie zawieść. Więc boleć przestał.
A przesyłka mnie tak radośnie zaskoczyła cudnymi kolorami... Nigdy jeszcze aż tak nie trafiłam w odcienie.
I tak sobie wczoraj pół wieczora siedziałam i myślałam, którą wybrać na sweterek z akcentem koronkowym. Głęboka czerwień, cudna jak dojrzałe wisienki czy coś co Fastryga określiła mianem fuksji ale dla mnie owa fuksja jest przełamana ciemnym wrzosem?
Wtedy z ratunkiem przybył mąż i rzekł: "Czerwony obowiązkowo"
To i się robi
Choć mam obawy czy ta włóczka nie jest za gruba. I czy ta grubość będzie pasować do koronki? Najwyżej!

A w paczce jeszcze cudnie puchate moteczki

już wiem co z nich chcę zrobić, ale nie wiem czy to ogarnę :)

I wcześniej wspomniana fuksja, która pójdzie na bluzeczkę, chyba że czerwona włóczka się nie sprawdzi w koronkach to zrobię podmianke.

hm, na zdjęciu faktycznie wygląda jak fuksja.

Słonecznego weekendu :)

Coś dla ucha

2012-01-15T18:21:00.001+01:00

Mężowski Kruczy

2012-01-14T16:40:00.005+01:00

Jak obiecała tak poczyniła. Pogoda dopisała, ojjj śniegu u mnie dużo, miękko, puchato...
To i zdjęcie można zrobić. Prześwietlone oczywista :)
Oto i Mężowski Kruczy, bo czarny.

Zaczęty w marcu zeszłego roku! Tyle mąż czekał, cierpliwy chłopina.
Sweter dla męża obowiązkowo pod szyję, innego nie włoży, bo ponoć zimno. Zapinany na guziki, coby można się przewietrzyć. Ile mnie ten golf nerwów kosztował.

Boczki nieco urozmaicone, żeby nudno nie było.

Wzór: taki sobie nieskomplikowany
Włoczka: pospolity Kotek, 400g
Druty: KP 3,5mm i ściągacz 3,0mm

Tymczasem niecierpliwie czekam na przesyłkę z Fastrygi, bo tam leci do mnie włóczka z przeznaczeniem na sweterek wg Małgosi. Mam nadzieję, że będzie odpowiednia.

A w zapasach podczas wczorajszych porządków dogrzebałam się szpuli, na którą nawiniętą jest spora ilość bliżej niezidentyfikowanej włóczki. Z prostego testu ogniowego wynika, że jest to wełna. Pamiętam, że nabyłam to dawno dawno temu na Allegro, gdzieś na początku mojej drogi dzierganej. I tak sobie leżała na dnie pudła, bo franca tak ostra, że nie wiedziałam co z owym poczynić.
Zrobiłam próbkę, wyprałam i czekam. Choć mam obawy, że pranie nie wpłynie na miękkość, to i się na sweterek żaden nie nada.
Teraz dylemat: torebeczka czy oczekiwanie na olśnienie?

Uprzejmie donoszę że:

2012-01-13T14:15:00.002+01:00

1. u Yadis trwa wymiana poglądów w temacie "za ile sprzedać wypociny rąk własnych"
(co prawda nic nigdy nie sprzedałam, ale popieram w 100%)
2. ukończyłam jedną zeszłoroczną zaległość - o ile pogoda da, więcej szczegółów już jutro
3. coś kremowego zaczętego w grudniu przybrało na powrót postać kłębuszka :> i nie żałuję!
4. pojechałam dziś dla towarzystwa (czyt. bez planów zakupowych) do Ikei - przytargałam na nasze 30mkw trochę gratów w tym NOWY DOMEK DLA WŁÓCZEK (choć obstawiam, że domek okaże się być zbyt małym)
5. skoro już nie miałam przyrzeczeń noworocznych pt. nie kupię w tym roku włóczek do czasu wykończenia min. 50% zapasów, to wstąpiłam do fastrygi; no i się poszło bujać prawie 200zł :x

pędzę urządzić kłębuszkom parapetówę :D

Co było, jest i będzie

2012-01-01T16:28:00.003+01:00

Bardzo dziękuję za miłe słowa pod adresem ostatniego wariata i wszystkich innych wariatów też :)
Minął 2011. O ile prywatnie był on co najmniej dziwny i przywlókł do mojego życia dużo wahań i niezłą dawkę stresu, to dziewiarsko już lepiej. Wszak stres życia osobistego musiałam gdzieś odreagować. A gdzie się człowiek tak wyciszy jak nie na kanapie przy drutach. U mnie dziewiarsko było tak

Nie szczególnie efektownie jeżeli idzie o ilość, ale za to efektownie w kwestii edukacji. Ileż nowego na drutach mnie ten rok nauczył!
Liczę na to, że kolejny będzie równie edukacyjny.

Póki co wchodzę w 2012 z zaległościami w postaci:
- mężowskiego swetra, który czeka na guziki, oby się doczekał,
- rozgrzebaną szara bluzeczką w sam raz na lato, mam nadzieję że do lata skończę, albo spruję w cholerę,
- pewnym czymś czerwonym, co mi już dość długo leży i w zasadzie nie pamiętam dlaczego go nie skończyłam, muszę do niego zaglądać i sobie przypomnieć,
- parą skarpetek, przy czym jestem na wysokości i pięty pierwszej sztuki z pary

Na bieżąco i w planach:
- w ramach imprezy sylwestrowej zaczęłam wczoraj coś, nie wiem jeszcze co, ale myślę że będzie to można zakwalifikować go kardiganów,
- coś kremowego, zaczętego tydzień temu, ale już mi się nie podoba więc chyba nie będę w to brnęła,
- mąż czeka na kajaczki,
- bardzo bym chciała rozsądnie rozpisać Contiguous, żeby sobie zapewnić stabilność emocjonalną przy kolejnych projektach,
- a w mojej głowie tysiąc pomysłów na.... i zupełnie niezaplanowana wizyta na Ravelry, skąd spierniczałam prędko zauroczona efektami dziewiarskimi pewnej Małgosi, imienniczki mojej, echhhhhhh....
- wziąć się w garść i zacząć w końcu rozumieć knitting_by_english, żebym mogła aktywnie dołączyć do szczęśliwego grona Ravelry`ek i czerpać radość nie tylko wizualna z moich wizyt tam odbywających się :)

Tymczasem powracam do przerabiania czegoś kardiganowego.
Radosnego wieczoru!

Rzutem na taśme

2011-12-31T15:14:00.005+01:00

Czy ktoś TO jeszcze pamięta
Otóż mój eksperyment z Contiguous dobił do brzegu. W sumie to już dawno, znaczy przed Świętami, ale gdzie ja wtedy miałam czas na zdjęcia. A pogoda?! Ta do dziś nas nie rozpieszcza, ale przecież przed Nowym Rokiem trzeba się rozliczyć :)
To i pokazuję.

Niech Was jednak zdjęcia nie zwiodą, ten boski kolor w rzeczywistości wygląda raczej tak

Cóż ja mogę o owym napisać. Zmordował mnie dziad jeden jak mało który. Musiałam dekolt przerobić, bo się brzydko wywijało, co zajęło mi dobry tydzień myślenia, a później trzy dni męczarni na szydełku.
Do tego ciągła niepewność czy mi włóczki starczy, a jakby brakło to byłby kłopot. Bo włóczka bliżej niezidentyfikowana, nabyta tradycyjnie w ulubionym ciucholandzie (zdradzę więc, że mój dziad jeden kosztował całe 6,44 zł). Z niepewności tej eksperyment pozostał o rękawkach lekko za łokieć. A włóczki zostało tyle co nic.
Całość zrobiona dość nieskomplikowanie - prawymi z bardzo delikatnym warkoczykiem po obu stronach guziczków, bo ponieważ: 1. uznałam, że przy nieco fikuśnej bufce kombinowanie z dziwnymi wzorami byłoby przesadą; 2. testowanie nowej metody było wysiłkiem umysłowym, ponad stan.

A`propos Contiguous. Metoda boska, choć przyznam, że moje wypociny na bank nie odzwierciedlają w 100% oryginału. Ale efekt daje radość noszenia, nic nie ciągnie w ramionach, nic się nie wrzyna w pachach. I to wszystko z jednego kawałka włóczki. Dzięki Ci SusieM.

I tym radosnym akcentem, kończę na dziś dzień.
I na ten rok.
Niech się Wam Drodzy Odwiedzający dobrze wiedzie w nadchodzącym 2012. Niech będzie on obfity w szczęśliwe chwile, ubogi w smutne łzy i złości i niech przyniesie Wam dużo radości.
Ha, mi się zrymowało ;)
Do przeczytania za rok!

Kajaczki

2011-12-29T19:00:00.005+01:00

Co robi praktykująca dziergająca kiedy rozpadają się jej kapcie?
Nie, nie idzie do sklepu.
Chyba, że po włóczkę.
Żeby sobie nowe kapcie zrobić.
Tak powstają kajaczki.

A tu piętka. Inna, bo rzędy skrócone wymagały zbyt dużo wysiłku intelektualnego, a stopki zimne.

I stopki znów są ciepłe :)

Wzór: radosna improwizacja
Włóczka: bliżej niezidentyfikowana, nabyta w zaprzyjaźnionym ciucholandzie. Na pierwszy rzut oka akryl, ale ciepła jak wełna.
Druty: KP 5,0 mm
I szydełko: 4,5 mm do wykończenia

Będą kolejne kajaczki. Mąż też kapcie stracił :)

Radosnego Świętowania

2011-12-24T11:04:00.002+01:00

Dużo szczęścia i radości w tych najbliższych Świątecznych dniach, a także w całym nadchodzącym Nowym Roku. Niech każda chwila wypełniona będzie obecnością bliskich Wam osób oraz radosnym uśmiechem i świętowaniem.
I niech się Wam dobrze wiedzie
Dla wszystkich Odwiedzających i nie tylko.

P.S. upiekłam swojego pierwszego w życiu makowca w znienawidzonym przeze mnie piekarniku. I Chyba będzie zjadliwy. Jestem z siebie dumna :)

Magic cast on

2011-12-22T17:19:00.002+01:00

czyli metoda nabierania oczek w skarpetach i rękawiczkach robionych od palców.
Wrzucam ku pamięci.

A w środku kotek

2011-12-20T16:18:00.006+01:00

przeobrażony w zimowy komplecik numer dwa na zamówienie.
Czapa. Z wzoru identyczna jak moja szara z poprzedniego miesiąca. W roli wdzięcznej modelki wystąpiła maszynka do robienia pop-corn`u :D

I rękawiczki (z choinką w tle). Jednopalczatki tradycyjnie. Może na przyszły rok posiądę tajną wiedzę dziergania pięciu palców. Może...
I te również dziergane od palców. I coraz bardziej mi się to podoba.

Dwa tygodnie toto dłubałam! Niby proste a weny brak. Ale najważniejsze, że nowa posiadaczka twierdzi że zadowolona.

Wściekła za to jestem na mój brak umiejętności uchwycenia koloru tej włóczki. Chyba, żadne zdjęcie go nie oddaje. A szkoda bo piękny.

Wzór: własny
Włóczka: Kotek, kolor 16 turkus
Druty: KP 3,5mm i 3,25mm ściągacz

Zgadnij kotku co mam w środku

2011-12-19T17:47:00.002+01:00

i to wcale nie łakocie

rozwiązanie zagadki niebawem (czyt.: kiedy paczkonosz ów pakuneczek doręczy, a będzie to szybko, wszak ten nie pod szyldem PP "nosi")

Pimposhkowe wełenki...

2011-12-18T19:01:00.001+01:00

...do zgarnięcia w Nowym Roku

Melciowy prawie komplet zimowy

2011-12-06T11:09:00.007+01:00

Na specjalne zamówienie dobrej duszy znanej mi z życia wirtualnego i realnego dłubałam przez ostatnie dni komplet zimowy. Prawie komplet. Bo cechą łączącą, pomijając porę roku, jest jedynie kolor. Zamówienie bowiem brzmiało czapka lekka i zwiewna, rękawiczki grube i mięsiste.
Cóż mogłam począć!

Czapka, zrobiona z obrazka według wzoru znalezionego gdzieś w necie przez mely (tak, tak, przyznaję się popełniłam jakby plagiat). Miała być a`la smerfetka. Czy nie jest zbyt smerfetkowata, się okaże jak właścicielka na głowę założy.

i wzór wykorzystany w czapce

Czapka: wzór własny inspirowany ;)
Włóczka: Angora Ram (Yarn Art) kolor 10094 śliwka
Druty: KP 3,25 ściągacz, 3,5mm cała reszta
Spostrzeżenie na temat włóczki: jak dla mnie irytująca w robótce, haczy się, rozdwaja. Przerabiało mi się ją nierównomiernie, to też po zdjęciu z drutów wylądowała w wodzie do blokowania, choć to dało niewielkie efekty. Na pierwsze mizianie jest po moczeniu jest dość miękka, ale dam sobie rękę uciąć że dla osoby wrażliwej będzie lekko gryząca. Żałuję tylko, że mam owego w domu jeszcze 6 motków. I nie wiem kiedy odważę się wrzucić je na druty

Rękawiczki (bez wkładki człowieczej wyglądające jak ślepa kiszka), jak wspomniałam w poprzednim wpisie robione eksperymentalnie, od palców.
I jak się słusznie Iwona zdziwiła rękawiczki od palców?! A cóż mogłam zrobić, kiedy ostateczna długość rękawiczki nieustalona została, a i włoczki nie wiedziałam ile toto zeżre. Musiałam poszaleć.
Efekt: odrobina irytacji przy wrabianiu kciuka i kształtowaniu nadgarstka. Ale za to możliwość manewrowania przy długości rękawki do woli. Zależnie od ilości dostępnej włoczki i nagłej zachcianki właścicielki :)
Co fajne przy tak długiej rękawce to możliwość noszenia jej do sameeeeej pachy lub wywinięcie ponad nadgarstkiem.
Jak dla mnie efekt eksperymentu zadowalający, choć muszę jeszcze nad owym popracować :)

Rękawiczki: wzór własny improwizowany w trakcie
Włóczka: Tango (Madame Tricote) kolor 061 śliwka
Druty: KP 5,5
Spostrzeżenie na temat włóczki: boska! Mimo że to tylko akryl. Jest miękka, milutka, cieplutka, fajnie się przerabia i daje dzianinę o konkretnej grubości. Będę ją jeszcze wykorzystywać na zimowe wariactwa :) Mam nadzieję, że po praniu zachowa się kulturalnie i nie będę musiała przez mely oczami świecić.

I to by było na tyle. Na dziś.
Słonecznego dzionka.

Rękawiczki od palców?

2011-12-02T22:21:00.002+01:00

Hmmm...
Się robi

To właśnie się dzieje, jak człowiek ma za dużo na drutach, jeszcze więcej w głowie plus dwa zlecenia na zimowe akcesoria.
Idzie nieźle

Eksperyment techniczny

2011-11-26T13:50:00.003+01:00

Dawno, dawno temu w cudownym dziewiarskim miejscy na R... napatoczyła mi się pod ręce pewna technika o nazwie Contiguous (by SusieM). Że angielskie skróty dziewiarskie nie są moją pasją, metodę pozostawiłam innym a sama zajęłam się starymi dobrymi technikami.
Ale SussieM siedziała w mojej głowie i wierciła wielką dziurę, aż dziura zrobiła się na wylot i mi mózg przewietrzyła. Tak chwyciłam za włóczkę i trochę po omacku (z pewnością naruszając oryginalny opis) zaczęłam dłubać.

Na razie wygląda to tak:

Z góry zaznaczę, że bufki NIE są efektem ubocznym metody. Zrobiłam je specjalnie.

Nie chcę zapeszać puki sweterka skończonego na siebie nie włożę i nie będę w 100% pewna że trafiłam, ale wygląda to obiecująco.
I mam też w głowie kolejny projekt z jej użyciem.

Prawie zadowolony

2011-11-22T17:00:00.000+01:00

Taki jest stan mojego męża w reakcji na czapkę jaką mu popełniłam.

Kolor i fason w sam raz.
Gorzej ze wskaźnikiem miękkości. Wszak mąż twierdzi, że czapka go "gryzie". A ja że to absurd, bo przecież to ja w tym związku mam skórę wrażliwą, a Baśka (ta sama z której powstała moja z poprzedniego postu) mnie nie razi. Tak oto mąż został przeze mnie posądzony o niezadowolenie z wyrobu rąk własnych ukochanej małżonki i mąż więcej czapki nie dostanie! Foch!
(No chyba że wyrazi dalece posuniętą skuchę.)

Wzór: mieszanina czapek podpatrzonych w sieci z odrobiną kombinatorstwa.
Włóczka: zeszło niespełna 100g Baśki, szarej ale ciemniejszej niż poprzednio.
Druty: KP 3,5mm

Resztek wykorzystanie

2011-11-19T17:39:00.006+01:00

Jako że w sieci to tu to tam czapki się przewijają piękne i piękniejsze, a moja szara radosna twórczość pozostawiła po sobie niedobitka w postaci ok. 100-150g szarej Baśki, postanowiłam urozmaicić moją szafę w dziale nakrycia głowy. Wyszło o tak:

Ni to czapka ni smerfetka, ale w wiszącym na tyłach "worze" mieści się cały kucyk więc nic mi się nie mytla po szyi i nie gryzie. W głowę jest mi ciepło, ale nie za gorąco jak to ma miejsce przy temperaturze lekko powyżej 0 i w obecnym nakryciu głowy. Jednym słowem jest nam razem dobrze.
A na bardziej mroźne dni jeszcze coś sobie wydłubię.

Co istotne ściągacz w miejscach strategicznych (czoło, skronie, uszy) jest zrobiony podwójną listwą, więc ból głowy mi nie straszy.
Z rozkoszą popełniłabym do kompletu rękawiczki, ale Baśki ostatnio nigdzie nie ma. Czyżby ją producent zwinął?

Pierwsze przejawy zimy...

2011-11-15T17:46:00.004+01:00

... i ostatnie słoneczne dni tej jesieni. Echhhh...
Babia Góra w Dzień Niepodległości

A że było tak zimno to musicie mi na słowo uwierzyć

PS: w kwestii drutowej-dziergam
Dzięki za pochwały radosnej twórczości :)

Radosna twórczość w kolorze grey

2011-11-06T16:28:00.003+01:00

Październik przemknął pod znakiem długotrwałego bólu nadgarstka, który minął sam od siebie kiedy zagroziłam wizytą u specjalisty.
Później należało powoli i nienachalnie powrócić do formy drucianej. Trochę to trwało, nim z drutów spadło coś zakończonego na 100%.
Tak oto po miesięcznej batalii, jest. Szare coś, co początkowo miało być długim, luźnym swetrem. Wyszło koszmarnie więc sprułam. Drugie podejście wróżyło klasyczną, prostą kamizelkę. I wszystko było by klasycznie i prosto gdyby nie omyłka przy nabieraniu oczek i kolejna przy liczeniu oczek nabranych. Się okazało, że zaplanowany ściągacz 3op*2ol zakończył się stanem 6op. Upss. Tak powstała wizja urozmaicenia prostej kamizelki delikatnym warkoczem. Ale nie! Jeden warkocz to dla mnie za mało. Tak sobie z każdy kolejnym okrążeniem radośnie tworzyłam. Aż wyszło Toto.

I dobrze. Jest inna, nietuzinkowa, trochę krzywa, oryginalna?
Jest mi z nią dobrze.
Robótkowo poszalałam bo nawet notatek z Tego nie mam, wiem jedynie, że zużyłam jakieś 300 g szarej Baśki na drutach 3,5mm.
Mogę zaryzykować stwierdzenie, że kontuzja wpływa korzystnie na twórczość.

Do kolejnego (wróżę, że szybko).

Delikatnie...

2011-09-22T20:50:00.004+02:00

... postępować muszę z natłokiem moich myśli drucianych.
Drugi dzień nie dziergam. Ręka znowu odmówiła posłuszeństwa, co tym razem mnie dziwi, bo się nie przeciążałam ostatnimi czasy.
Niemniej gęsi smalec znów jest moim przyjacielem, który z wielką cierpliwością mąż wciera w rękę. Dalej trenując pierwszą pomoc bandażyk, a do pracy wersja bardziej oficjalna, wyjściowa, opaska uciskowa - rządzi w mojej szafie.
Tak się nudzę i mnie nosi. Więc sobie tytułowo (czyt. delikatnie) wyplotłam tytułową (czyt. jw) bransoletkę.
Ostatecznie tu też drut. No... drucik.

Trochę krzywo, pokracznie, ale mi się podoba :)

Miłego wieczoru :)

Jesienne domóżdżenie

2011-09-17T16:37:00.006+02:00

Podjęłam terapię dowartościowania intelektualnego.
Faza pierwsza: wzmacniam mózgownicę.

Pychotka. Prosto z drzewa. Od razu czuję jak mi czacha rośnie.

Faza druga: wykorzystanie smakowitego wspomagacza poprzez podjęcie edukacji :)
Oj, owocna ta edukacja.
Skarpetki mam! Pierwsze moje! Znaczy się kiedyś próbowałam, ale nie przebrnęłam przez pierwszą połowę pierwszej skarpetki z pary.
Tym razem dobrnęłam do końca. I to z jaką satysfakcją. A jaką satysfakcję mąż mój ma. Wszak moje pierwsze experymentalne skarpetki dla mnie (egoistka!) miały być. Ale się za piętą okazało, że coś co było rozpisane na rozmiar średni (myślałam, że średni to rozmiar buta 39-40, patrz mój), okazało się rozmiarem średnio-dużym ze wskazaniem na duży (rozmiar buta 43-44 patrz rozmiar męża). A pruć tak mi było szkoda. Tak oto ja (egoistka!) zostałam ze zmarzniętymi nogami i muszę zadowolić się kupnymi frotowymi skarpetami made in China (póki co, oczywista...)
Noto foto :)

Dość kolorowe te mężowe skarpety, ale twierdzi, że mu to nie przeszkadza. No i w jesienne barwy udało się wstrzelić.

Włóczka: Elian Merino kolor nr. 1, zużyłam ok. 1,5 motka. Włóczka jest tak miękka i miła, że kończyć skarpetek mi się nie chciało. Czuję, że mąż je wyeksploatuje do granic możliwości.
Druty: KP 3,5 mm, na żyłce oczywiście (dłubane magiczną pętelką)
Skarpetki robione są od palców, przy czym nad palcami muszę jeszcze popracować, bo mi się nie podoba tak duży skos jaki mi wyszedł. Wszystko przede mną.
Muszę tylko przegrzebać zapasy włóczkowe i znaleźć materiał wystarczająco szlachetny na moje stopy ;)
W międzyczasie męczę sweter mężowy, bo już zaczyna na mnie krzywo patrzeć (mąż nie sweter), wszak miał być gotowy na jesienną pogodę. Jesień tuż tuż, a sweter bez rękawów...

Elastyczne wykończenie ściągacza

2011-09-17T15:09:00.005+02:00

Tradycyjne wykończenie ściągacza łańcuszkiem w niektórych przypadkach może okazać się kłopotliwe. Szczególnie w przypadku ściągaczy w rękawiczkach, czapkach, skarpetach czy na rękawach. Ja na przykład mam manie podciągania rękawów. I tu pojawia się kłopot. Wszak mój rękaw zatrzymuje się w połowie przedramienia, a to mnie nie satysfakcjonuje. Wykończenie elastyczne mój problem rozwiązuje :) Tyle tytułem wstępu i już dość tego bajdurzenia...

Jak to zrobić, żeby mój rękaw powędrował powyżej łokcia?
Wyobraźmy sobie, że na drutach mamy robótkę ściągaczową, którą chcemy zamknąć. Przerabiamy ją w następujący sposób:
1. pierwsze oczko zgodnie ze wzorem (oczko prawe lub lewe, zależnie w którym miejscu robótki zaczynamy zamykać)
2. narzut
3. kolejne oczko zgodnie ze wzorem
w tym momencie mamy na prawym drucie 3 oczka (łącznie z narzutem)
4. przeciągamy oczko pierwsze i narzut przez oczko drugie (możemy przeciągnąć oczko i narzut na raz lub na raty, czyli najpierw narzut przez oczko drugie, a następnie oczko pierwsze przez oczko drugie
na prawy drucie pozostaje nam jedno oczko
dalej czynności 1-4 powtarzamy do samego końca robótki

Bardzo proste. A dla wizualnego odzwierciedlenia, tadammmmm, filmik :)

Takim sposobem otrzymujemy ściągacz, który przy rozciąganiu może nawet podwoić swoją objętość w stosunku do tego samego ściągacza będącego "w stanie spoczynku".

Oprócz tej zalety uzyskujemy też pewne różnice wizualne ściągacza
Tak wygląda front robótki zakończonej nieelastycznie - łańcuszkiem

A tak front robótki wykończonej metodą elastyczną

A tu widok "krawędzi" robótki
wykończenie tradycyjne

i wykończenie elastyczne

Ale to nie wszystko.
Jest też pewna fajna metoda wykończenia ściągacza przy pomocy igły. Choć w tej metodzie stopień elastyczności wykończenia możemy regulować i zależy on od tego jak mocno nitkę zaciśniemy na oczkach.
I tak mając naszą robótkę gotową do wykończenia odmierzamy ilość włóczki, która będzie potrzebna do zszycia. I jest to 3-4 długości robótki.
Załóżmy, że nasz rękaw ma objętość ok. 20 cm. Potrzebujemy więc 60-80 cm włóczki. Taką ilość włóczki odmierzamy odcinamy od kłębka, nawlekamy na igłę i szyjemy.
W lewej ręce mamy drut z robótką a w prawej igłę:
1. igłą wbijamy się w pierwsze dwa oczka robótki od przodu, jakbyśmy chcieli przerobić je na lewo, nitkę przeciągamy do końca
2. prowadząc nitkę z przodu robótki, igłę wbijamy po raz kolejny od przodu w pierwsze - tylko jedno - oczko, nitkę przeciągamy do końca i to oczko spuszczamy z druta
3. prowadząc nitkę z przodu robótki, igłę wbijamy w kolejne dwa oczka (czyli jedno oczko, które już wcześniej było przeszyte i kolejne), nitkę przeciągamy do końca
4. prowadząc nitkę z przodu robótki, igłę wbijamy po raz kolejny od przodu w pierwsze oczko (czyli oczko, które przeszyte jest po raz trzeci), nitkę przeciągamy do końca i to oczko spuszczamy z druta
itd. do samego końca...

Obszyta robótka wygląda tak

Ta metodą obszywałam ściągacz w skarpetkach.
No właśnie! Skarpety zrobiłam! Tylko muszę obfocić :)

Słonecznego popołudnia.

Przepis na turkusowego

2011-09-13T20:56:00.005+02:00

Jak zrobiłam toto

Włóczka Himalaya Mercan, 3 motki i trochę (czyli jakieś 320g)
Druty 4,0mm
Próbka 10*10 cm = 23o*32rz

Ściągacz 2op*2ol
Druty 3,5mm
10cm = 26o.

Wzór ażuru

W rzędach parzystych wrabiamy ażur i przerabiamy oczkami prawymi
W rzędach nieparzystych przerabiamy oczkami lewymi

Nabieramy na druty 4,0mm 198o. i przerabiamy 10 rzędów ściągaczem 2op*2ol
Rz. 11: wszystkie oczka lewe, jednocześnie dzielimy robótkę markerami (M) na trzy części kolejno na 50o/M/98o/M/50o
Markery wyznaczają linię pod pachami oraz miejsce, w który następnie ujmowane i dodawane będą oczka dla właściwego formowania talii.

Dalej przerabiamy ściegiem prawym gładkim ujmując (począwszy od 12 rzędu) w co 4 rzędzie po dwa oczka na przemian przed M i po M (tj. w rzędzie 12 ujmujemy po jednym oczku przed każdym markerem, w rzędzie 16 ujmujemy po jednym oczku po każdym markerze, .. ipd.) aż do 56 rzędu włącznie. Takim układem do 56 rzędu powinny ubyć 24 oczka, a więc na drutach mamy 174 oczka.

Jednocześnie w rzędzie 14 rozpoczynamy wrabianie ażuru. Należy pamiętać, że ażur jest schematem jednostronnym. Żeby wszystko wyszło ładne należy po jednej stronie wrobić ażur stosując jego lustrzane odbicie.

Rz. 56 wyznacza miejsce talii, więc od tego miejsca w obrębie markerów rozpoczynamy dodawanie oczek. Oczka dodajemy w ilości po 2 oczka w co 6 rzędzie począwszy od rzędu 62. Oczka dodajemy do wysokości 116 rzędu. Dodaliśmy zatem 20 oczek i w rzędzie 116 mamy na drutach 194 oczka.

Rzędy 117-119 przerabiamy jak schodzi z drutów ciągle wrabiając schemat ażuru.

Od rzędu 120 rozpoczynamy kształtowanie pokroju pach
W tym miejscu osobiście rozpoczynam pracę na kilku motkach, tak że każda część przerabiana jest z osobnej nitki. Mam wtedy pewność, że nie pomylą mi się rzędy. Ale można oczywiści przerobić każdą część z osobna. Jak kto woli :)

Rz. 120: oczka prawy (wraz z ażurem) do 3 oczka przed M, kolejne 6 oczek zamykamy, dalej oczka prawe do 3 oczka przed M, kolejne 6 oczek zamykamy, oczka prawe do końca
W kojonych rzędach parzystych tj. 122, 124, 126, 128, zamykamy po 1 oczku po każdej stronie pach (czyli w każdym z tych rzędów zamykamy łącznie po 4 oczka).

Jednocześnie od 128 rzędu rozpoczynamy kształtowanie pokroju dekoltu w następujący sposób:
Rz. 128: zamknąć po 6 oczek z każdej strony
Rz. 130, 132: zamknąć po 3 oczka
Rz. 134, 136, 138: zamknąć po 2 oczka
Rz. 140, 142, 144, 146: zamknąć po 1 oczku
Rz. 147-163 przerabiamy jak schodzi z drutów

W rzędzie 164 rozpoczynamy kształtowanie pokroju szyi w następujący sposób:
Rz. 164: zamknąć 16 środkowych oczek
Rz. 166: zamknąć po 5 oczek z każdej strony
Rz. 168: zamknąć po 5 oczek
Rz. 170: zamknąć 3 oczka

Łączymy/zszywamy ze sobą ramiona. Uzyskujemy zamknięty pokrój wokół rękawa.

Rękaw
Nabieramy 70 oczek brzegowych wokół pokroju rękawa dzieląc je na 3 części 25o/20o/25o. wrabiamy główkę rękawa metodą rzędów skróconych opisaną TU (klik). Pamiętamy że w puli 20 oczek stanowiących główkę rękawa i szczyt ramiona należy wrobić wzór ażuru. Tu też pamiętamy o zachowaniu lustrzanego obicia na jednych z rękawów.
Rękaw powinien być wrobiony w całości po przerobieniu 43 rzędów i jest to rząd, w którym zamykamy okrążenie. Dalej rękaw przerabiamy na okrągło. Markerem wyznaczamy miejsce zamknięcia okrążenia pod pachą. W obrębie M będziemy dalej ujmować oczka. Oczka w rękawach ujmujemy analogicznie jak przy kształtowaniu talii na przemian przed M i za M w następujący sposób: rozpoczynając od okrążenia 50 ujmujemy po jednym oczku w co 6 okrążeniu aż do osiągnięcia pożądanej długości rękawa oraz liczby oczek podzielnej przez 4
Na zakończeniu rękawa wrabiany 10 okrążeń ściągaczem 2op*2ol
Ściągacz na rękawach dobrze jest zakończyć w sposób elastyczny. O którym tu jeszcze będzie (choć miało być już dawno).

Dekolt: nabieramy 182 oczka brzegowe wokół dekoltu i szyi na druty 3,5 mm i przerabiamy 10 rzędów ściągaczem 2op*2ol

Plisa na guziki: nabieramy na druty 3,5mm po 120 oczek po każdej stronie i przerabiamy 10 rzędów ściągaczem 2op*2ol pamiętając o wrobieniu dziurek na guziki :) W moim przypadku było ich 7 sztuk.

Przyszywamy guziki, wciągamy nitki i cieszymy się nowym ciuszkiem w naszej szafie :)

P.S. w uzupełnieniu
rozmiar 38-40, myślę że na 36 będzie za duży, szczególnie że mam dość szerokie bary i dużą objętość bicepsu ;)

Aktywny wypoczynek...

2011-09-03T15:53:00.004+02:00

...czyli tygodniowy urlop na górskich szlakach i chce się żyć :)
Przywitało nas tak

później było tak

a na odjezdne już tylko tak :)

Po kilka godzin dziennie na szlaku, zajechane kolano a następnie kostka, przepyszny pstrąg z frytkami w ulubionej knajpce u Pana Zbyszka i mocno-grzejące kapcie na zimę w mojej szafie. Tak można odpoczywać :)
A żeby nie było totalnie nietematycznie, spotkaliśmy stado beczących swetrów :D

W ramach górolskiego pocucia humoru:
MY: kupujemy oszukane łoscypki z mleka krowiego od Pana mocno zaciągającego gwarą tubylczą
PAN ÓW: Co? Już do chałupy wracacie?
MY: Ano, dobre się skończyło.
PAN: No tak, dość skarania w gałązki i wycierania dupy rabarbarem...
Choć tyle, że PAN uczciwy. Wszak przyznał się do sprzedaży łoscypów podrabianych.

Nie można jednak powiedzieć tego (czyt. uczciwy) o innych sprzedających regionalne pamiątki.
Niezapomnianym przeżyciem jest bowiem obserwowanie starszej Pani-góralki, która prężenie sprzedaje pod Gubałówką "ręcznie robione", jedyne w swoim rodzaju góralskie obrusy. Jakże zaskakującym jest widok tej samej Pani-góralki, kupującej ów "rękodzielnicze" szmatki od innej innej Pani-hurtownika z samochodu na rejestracjach krakowskich kilka metrów dalej. Co więcej w podczas transakcji Pani-góralka (choć kto wie, może ją tylko udaje) rzecze do Pani-hurtownika: "Tylko wie Pani, co by się nie powtarzały, żeby każdy inny był..." I to wszystko na parkingu za stoiskami. Ale na parking naiwni turyści już nie zaglądają. Na szczęście dla handlujących.
Z tym jakże optymistycznym akcentem pozostawiam Was drodzy odwiedzający. Jedźcie w PL góry, biegajcie po szlakach (tylko błagam nie w japonkach). Ale nim kupicie pamiątkę regionalną, zastanówcie się dwa razy ile zarobi na Was producent (zapewne prosto z Chin) i hurtownik z Krakowa :)

W ramach "dziergam", na drutach kremowa włóczka. Co z nie będzie,nie wiem. Ale jest tego caaałe 20 cm :)

A teraz oddam się błogiej czynności jaką jest nadrabianie tygodniowych zaległości w sieci.
Doprzeczytania :)

Podwójne wyznanie miłości

2011-08-22T20:56:00.005+02:00

Ileż to już razy wielbiłam pewne magiczne miejsce gdzie za śmieszne pieniądze upolować można niezłe cacka. Nie tylko ciuchowe.
Ot kolejne efekty pewnej wizyty.

700g czystej wełenki. Mięciutkiej, milutkiej, cieplutkiej. Aż chce się tulać. I to wszystko za całe 19 zł z groszami :)

A ot, pewne cacko, które planuje z niej popełnić

Wzór Jacqueline by Karina Liu dostępny free TU lub TU

Tylko nim ja to przetłumaczę... Żebym miała tyle cierpliwości i samozaparcia co dobrych chęci :)
Mam pewne obawy, że ten wzór przy mojej wełence może wiele stracić, bo jest dużo cieńsza. Ale jakby tak z podwójnej?

Ciemny turkus i kawa raz

2011-08-15T17:17:00.004+02:00

Serwuję kawę

i zapraszam na seans zdjęciowy

Co ja się będę rozpisywać. Strasznie lubię mojego turkusa bo ma boski kolor (którego oczywista fotki nie oddają) i jest strasznie wygodny. Do tego obłędnie miła i miękka włóczka i mamy full zadowolenia z ostatnich tygodni dziergania.
Miałam obawy guzikowe, bo podczas wykończenia dekoltu uświadomiłam sobie że owych brak. Ale od czego ma się magiczną skrzyneczkę, w której guziki się mnożą.

Tak miałam AŻ wybór, który ostatecznie padł na te pierwsze od lewej.

Wzór: dziergane na żywioł wzorowane na (klik), wzór ażuru wygrzebany z jednej gazetki.
Druty: KP 4,0 mm, 3,5 mm ściągacz
Włóczka: Hilmalaya Mercan kolor 24, zużyłam 3 motki (300g) i ciut
Przydatne techniki: oczywiście max bezszwowo tj. rękawy wrabiane od góry, ramiona sczepione, elastyczny ściągacz. Miałam szatański plan wrobienia guzików, ale co bym zrobiła z dziurą gdyby mi się guzik urwał ?
Muszę jeszcze odrobinkę obszyć dziurki na guzki bo mi wyszły za luźne i będzie cacy.

A że druty próżni nie lubią znalazłam w sieci

Spring Garden Tee by Alana Dakos

Lace Cardi by Courtney Kelley z Vogue Knitting Sprin/Summer 2011

I to by było na tyle.

Znowu rozdawajka

2011-08-08T18:16:00.002+02:00

A oto i gość honorowy

Szczegóły u tuptup!a
a ja się ustawiam w kolejce :)

Sczepienie oczek, czyli bezszwowe łączenie dwóch części dzianiny

2011-08-02T20:23:00.008+02:00

Jest to metoda, którą stosuję po raz n-ty i tyleż samo n-razy muszę grzebać to po sieci to po literaturze. Bo niby metoda prosta ale skleroza postępuje.
Reasumując... mamy możliwość połączenia "bezszwowo" dwóch części dzianiny wykonanych tym samym ściegiem (w analizowanym przypadku ściegiem prawym gładkim) i o tej samej liczbie oczek. Dla mnie metoda jest niezastąpiona przy łączeniu na ramionach w sweterkach robionych od dołu. Uzyskujemy w ten sposób jednolitą dzianinę. Zupełnie jakby żadnego szwu nie było :)
Zaczynamy
1. Bierzemy nasz przykładowy sweterek, który wymaga połączenia tył-przód na ramionach

2. Dobrze jest, aby po przerobieniu ostatniego rzędu nie ucinać włóczki zbyt blisko tylko pozostawić spory jej kawałek. Unikniemy wtedy konieczności szycia odrębnym kawałkiem włóczki i metoda będzie już totalnie z jednego kawałka. Z moich prostych obliczeń wyszło, że aby móc szyć cały odcinek dzianiny (u mnie 20 oczek) potrzebujemy nitkę o długości ok. 7-8 odcinków 20-to oczkowych (czyt.: moje 20 oczek to ok. 10 cm szerokości; potrzebujemy zatem 7-8*10 cm= 70-80 cm nitki. Chyba wszystko jasne).

3. Nitkę nawlekamy na igłę, sprawdzamy czy dwie części dzianiny są odwrócone do siebie tą samą stroną i zaczynamy szyć (w kierunku od prawej do lewej). Uwaga będę określać druty jako drut dolny- czyli ten znajdujący się "po naszej stronie" i drut górny- czyli ten na zewnątrz.
Nasza nitka którą szyjemy jest "kontynuacją" górnej części dzianiny, więc pierwsze oczko jakie przeszywamy jest na drugim drucie. Wkłuwamy igłę w pierwsze oczko na dolnym drucie na lewo (tak jakbyśmy chcieli przerobić oczko lewe). Nitkę przeciągamy do końca ale nie zaciskamy zbyt mocno. Oczko przeszyte pozostaje na drucie.

4. Dalej wkłuwamy się w pierwsze oczko na górnym drucie na prawo (tak jakbyśmy chcieli przerobić oczko prawe). Nitkę przeciągamy do końca ale nie zbyt ściśle. Oczko przeszyte pozostaje na drucie. Pamiętać należy o tym, żeby nitkę którą zszywamy prowadzić za każdym razem pod drutami (między drutami a dzianiną) jak na zdj. 9.

5. Wkłuwamy się ponownie w pierwsze oczko na dolnym drucie ale tym razem na prawo. To oczko uznajemy na przerobione i możemy je zdjąć z drutu.

6. Wkłuwamy się w kolejne oczko na drucie dolnym na lewo, przeciągamy nitkę ale oczko pozostawiamy na drucie.

7.Dalej wkłuwamy się na lewo w pierwsze oczko na drucie górnym i ściągamy je z drutu. Tak mamy przerobione kolejne oczko.

8. Kolejne oczko na drucie górnym przeszywane na prawo... pozostaje na drucie

Powyższe powtarzamy do samego końca:
- oczko na drucie dolnym szyte na prawo, które zdejmujemy
- kolejne oczko na drucie dolnym szyte na lewo, które pozostawiamy na drucie
- oczko na drucie górnym szyte na lewo, które zdejmujemy
- kolejne oczko na drucie górnym szyte na prawo, które pozostawiamy na drucie
9. Przy każdym przeszytym oczku pamiętamy o prowadzeniu nitki pomiędzy drutami a dzianiną.

10. A tak wygląda nasz "szew"

Na co należy zwracać szczególną uwagę. Po przeszyciu kolejnych oczek i przeciągnięciu nitki trzeba wyczuć jak bardzo ją naciągać. Jeśli zrobimy to zbyt mocno, dzianina w miejscy szycia będzie wyglądała jak zszyta metodą tradycyjną. Jeżeli zrobimy to zbyt luźno, oczka będą wyciągnięte/wydłużone, co też będzie widoczne. Po prostu trzeba wyczuć i nabrać wprawy.

Teraz już wiadomo na jakim etapie jest moja Inspiracja :)
Owocnego dziergania.

Zainspirowana

2011-07-28T16:40:00.004+02:00

W pewnym miejscu w sieci (klik) pewna miła dusza (klik) podrzuciła pewną inspirację

Trochę to trwało nim uznałam właściwą włóczkę za właściwą. A teraz dziergam. I jest już tego tyleeee.

Ażurek:

I ostatnie markery w akcji:

Zostało trochę ponad połowę pokroju pach i rękawki. I oczywiście dylematy guzikowe.
Coś mi ostatnio do gusty przypadły okrągłe dekolty.

Miłego dzionka.

Dziękuję :)

2011-07-23T08:46:00.003+02:00

Jest mi niezmiernie miło przyjąć na klatę pierwsze wyróżnienie dla moich wypocin blogowych. Dziękuję Antonino

Zgodnie z zasadami zabawy osoba, która otrzymała wyróżnienie powinna:
1. Skopiować znaczek i umieścić go na swoim blogu.
2. Wytypować kolejnych 16 osób, którym chce przyznać nagrodę.
3. Powiadomić nagrodzonych o przyznanej nagrodzie.
4. Napisać o sobie "siedem rzeczy"

Zatem wystawiam na świecznik 16 blogów, które ode mnie takowe otrzymują :)
1. malaala-pchekolandia.blogspot.com/
2. renewelt.blogspot.com/
3. tancowalaiglaznitka.blogspot.com/
4. wmotkachzagubionabernadka.blogspot.com/
5. oczkapokrecone.blogspot.com/
6. vicrochet.blox.pl/html
7. antosia2.blogspot.com/
8. handmadebyfasola.blogspot.com/
9. kropkinadi.blogspot.com/
10. szydlozworka.blogspot.com/
11. cuat5.blogspot.com/
12. cozklebuszkazrobicumiem.blogspot.com/
13. blog.lorki.pl/
14. odrecznie.blogspot.com/
15. koralikowaweraph.blogspot.com/
16. 1001pomyslow.blogspot.com/

No i część, której tygryski nie lubią najbardziej, czyli 7x o mnie:
1. Pisanie/mówienie o sobie jest dla mnie nie lada wyzwaniem.
2. Bywam narwana przez co często nie kończę tego co zaczęłam.
3. Mocno wierzę, że przyjdzie taki dzień kiedy stanę pośrodku naszego wymarzonego domu.
4. Lubię sobie poleniuchować, choć stan lenistwa szybko mnie nudzi.
5. Boję się efektu monotonii, która od dłuższego czasu przepełnia moje życie.
6. Uwielbiam krótkie chwile z filiżanką dobrej kawy.
7. Jestem niepoprawną bałaganiarą

Życzę miłego dnia z drutami w ręku :)

Lecę sobie w kulki

2011-07-21T16:40:00.005+02:00

A właściwie w koraliki. Cóż. Markerów mi brak.

A skoro już po całym mieszkanku walały się koraliki, druciki i takie tam różne, to jeszcze machnęłam trzy pary kolczyków. Moje pierwsze :D

Dziękuję za miłe słowa dla Przerywnika :)

Czerwony Przerywnik

2011-07-10T19:10:00.003+02:00

Ze względu na moją ostatnią dziewiarską depresję rozpoczęłam niedawno nowy sweterek. I na dobre mi to wyszło. Grubsza włóczka, grubsze druty, troszkę wzorku i krótki korpus. I tak mamy efekt:

Zasadniczo długość jest mało praktyczna, bo takie coś na sukience najładniej się prezentuje, a w mojej szafie sukienek brak. Ale być może któregoś dnia się przyda :)

I moje urocze guziczki z wygrawerowanym kwiatuszkiem, które od pół roku leżały w pudełeczku i czekały na swoją kolej. Dają fajny efekt kolorystyczny, są bowiem czarne wewnątrz, a z wierzchu powleczone cienką warstwą czerwieni.

Wzór: pomieszanie z poplątaniem różnych sweterków podpatrzonych w sieci
Włóczka: Jakiś moher, z którego banderola mi się gdzieś zawieruszyła, zeszło niecałe 200g
Druty: 3,5 mm i 3,25 mm na ściągacz
Nowe umiejętności: elastyczne wykończenie ściągacza o którym być może troszkę więcej innym razem.

Tymczasem powracam do moich nudnych oczek prawych.
Miłego :)

Pyszności

2011-07-06T16:17:00.003+02:00

i kolejna rozdawajka z piękne zabarwioną wełenką

losowanie 17 lipca, a więcej TU

P.S. Dziergam. I jestem bliżej niż dalej ku końcowi :D

Niezdrowa monotonia związkowa

2011-06-23T12:38:00.004+02:00

I nie mowa tu o monotonności w małżeństwie. O nie.
To mój związek z drutami przechodzi ciężki etap. Wzmożony wysiłek intelektualny w pracy powoduje, że po pracy potrzebne mi zajęcie lekkie, odmóżdżające.
Toteż dziergam nieprzerwanie bez opamiętania... oczka prawe. Prawe tu, prawe tam. Żeby za dużo nie myśleć. Efekt? Każda kolej robótka nudna się staje nim znajdzie się na półmetku. To i zaczynam kolejną. Kolejną oczkami prawymi, bo przecież odmóżdżyć się muszę. I kolejna do kolekcji co mi się nudzi w połowie. I znowu chwytam za nowy kłębek... I tak w kółko.

Powyższe anomalie powodują, że:
Robótek napoczętych jest ci u mnie dostatek.
Robótek zakończonych ni huhu.
Żyłek wolnych zaczyna brakować, a kolejne zakupy niewskazane (kryzys wszak mamy -inflacja szaleje, trzeba oszczędzać, na drutach, żeby na włóczkę było).
Miejsca w naszym 30-to metrowym gniazdku coraz mniej.
I tak frustracja rośnie. Bo co to za przyjemność jak się człek narobi a efektów nie ma.
W ramach leczenia frustracji mej skakam po necie to tu, to tam, zaglądam na pocztę i co widzę?! O zgrozo! Radosna nowina prosto z Fastrygi, że dziś oto rozpoczyna się szalona wyprzedaż letnia. -20%! Jak tak można!

Czekam więc na kolejną przesyłkę...

Ponieważ szare toto powyżej jest najświeższe i też mi się znudziło wygrzebałam dziś z zasobów czerwoną moherową z częściowego odzysku. I mam na nią pomysł. I znowu będą prawe. Choć wskazane byłoby to jakoś urozmaicić :/

Czy są jakieś terapie dla szalonych, sfrustrowanych, znudzonych dziergoholików?! Czy ten kryzys da się wyleczyć ?! Help!

tuptup rozdaje

2011-06-09T16:52:00.000+02:00

Sezonowa rozdawajka i pyszne cukierki. Staję w kolejce :)

Claret w terenie

2011-05-14T18:53:00.005+02:00

Nareszcie pogoda w weekend sprzyja. Zaskakujące!
To i zdjęcie plenerowe są. Ot moja Claret w terenie z podziękowaniami za miłe słowa :)

Nosi się bardzo miło.
Niestety mam niepokojące wieści co do włóczki. Bambus się ciągnie. Nie prałam jej. Miałam na sobie tylko raz. A wygląda jak bym ją robiła na "większą siostrę". Puki co mi to nie przeszkadza. Ale obawiam się, że jak tendencja włóczki będzie się utrzymywać, to po pierwszym praniu będę pruła :/ No chyba, że naciągnie się tylko na długości i uzyska formę celowo udzierganej tuniczki.
I w sumie jak się teraz zastanowię, to już w trakcie robienia musiała się naciągnąć. Bo przeliczyłam ją kilka razy. Wszystko było OK. A w trakcie musiałam mocno improwizować, tak że ostatecznie bluzka jest o kilkanaście rzędów krótsza niż przewidywałam, a mimo to jest wystarczająco długa.

I jeszcze melduję, że obecnie na drutach mężowy sweter (w dalszym ciągu) i akryl z Himalaya o cudnym odcieniu morskiej zieleni dla mnie :)
No i coś czuję, że Himalaya spadnie z drutów jako pierwsza, mimo, że zaczęłam wczoraj, robię ściśle i mąż napiera, że jego sweter ważniejszy :> Wyrodna żona jestem.

Miłego majowego wieczoru :)

Dla Pauli

2011-05-10T16:43:00.002+02:00

Pimposhka klik zaprasza na aukcję charytatywną, z której dochód zostanie przekazany na leczenie chorej na nowotwór Pauli, której zmagania życiowe można przeczytać TU
Do wylicytowania Pimposkowe cacko

Aukcja, klik

Claret

2011-05-05T19:28:00.005+02:00

Popełniłam. Mój pierwszy wiosenny w życiu i w tym roku projekcik.Ale od początku.
Jakiś miesiąc temu nawiedziłam fastrygę , z której przyjechały do mnie igły do filcowania i troszkę miękkich kłębuszków.

I z tej czerwonej (a w realu bordowej), po środku osadzonej powstała właśnie Claret. Bluzeczka robiona jest od dołu na okrągło, ściegiem prawym gładkim. Dekolt zarówno z przodu jak i z tyłu, w serek. Ramiona na szczycie robione rzędami skróconymi, dzięki czemu mogłam darować sobie wrabianie rękawków. Zrobiły się same :) Ramiona szczepione więc uniknęłam niewygodnego szwu :)

Troszkę detali. Po obu stronach dekoltu wrobiony jest warkocz pojedynczy.

Oj dużo nerwów mnie moja Bordowa kosztowała. Trzy podejścia miałam. A później jak już dobrze szło, to mi ażur nie chciał wyjść jak należy (ażurowy miał być przód od biustu w górę), więc obeszło się bez niego :) I w sumie dobrze.
Wzór: własny "Claret"
Włóczka: Alize Bamboo kolor 57 . Zeszło mi niecałe 3 motki (po 100g)
Druty: KP 5,0 mm
Mam nadzieję, że uda mi się ją lepiej obfocić. Na razie pogoda nie sprzyja wyjściom w takich ciuszkach.
I słów kilka nt. włóczki

zdjęcie pochodzi z fastryga.pl
Włókno 100% bambus, w dotyku niesamowicie miękka i miła. Stosunkowo gruba. Producent zaleca druty 4-5mm i o dziwo moja robótka przerabiana na 5,0 mm nie jest zbytnio prześwitująca. Spokojnie można ją nosić na gołe ciało. Oczywiście włóczka przerabiana na większych drutach powoduje, że dzianina jest bardziej lejąca. Pierwszą próbkę zrobiłam na drutach 4,0 mm i dzianina była ścisła w sam raz na fajny sweterek. No i przy tym, wydaje mi się, dość wydajna. Nie mogę teraz stwierdzić jak się zachowa po praniu, bo postanowiłam jej nie blokować. Boję się jednak, że może się naciągnąć. Pożyjemy, zobaczymy :)

Cukierki u Lete

2011-04-29T16:26:00.004+02:00

Ustawiam się w kolejce po ślimaczki u Lete. Boskie!

Losowanie 26 maja.

Trochę jakby z innej beczki

2011-04-15T13:26:00.005+02:00

Chociaż nie do końca. Na drutach wełna, tu w zasadzie też :)
Dawno temu nabyłam sobie w Kłębuszku 100g czesanki. Bez celu zupełnie. Tak oto poleżała ona w moich zasobach, aż nadszedł na nią czas. Przyszła dziś do mnie bowiem paczuszka z Fastrygi (wiem, wiem, miałam nic nie kupować, ale Wasze wszechobecne bawełny podrażniły moje zmysły i nie wytrzymałam - ale o tym innym razem), a tam między innymi piękne, ostrze jak brzytwa igły do filcowania :D
Tak oto rozpoczęłam mój experymnet filcowany na sucho :)

Wpadłam w amok robienia kuleczek (bo najłatwiejsze) i mam chytry plan. W zasobach bowiem jest też czesanka w kolorze gorzkiej czekolady, która pięknie komponuje się z ów pomarańczową musztardą (tak ten kolor powyższej ma zupełnie inny kolor). A co z mojego chytrego planu się wykluje...? Zobaczymy :)

P.S. nakłułam trzy kuleczki i o dziwo, odpukać, nie zostałam jeszcze ranna. Jeszcze.

Tak sobie piszę i echhh...

2011-04-06T17:18:00.004+02:00

Pracownia na Kaszubach, asi mam nadzieję, że moje wypociny są czytelne i na coś się przydadzą :)

Antosia, malaala, Antonina, Lucynka, Brahdelt, :* bardzo dziękuję za wsparcie medyczne. Od każdej z Was wzięłam sobie coś do serca. W ruch poszły wszelkie farmakologiczne smarowidła i uwaga... gęsi smalec! Nie łatwo go kupić, ale od czego ma się wszędobylską mamuśkę :) Do tego opaska ucikowa, odstawka druciana (oj nie było łatwo!!!) i od niedzieli jestem znów pełnowartościowa :) Wczoraj nawet zrobiłam kilkuminutowe podejście do drutów, dzisiaj planuję kilka minut dłużej i myślę, że będzie OK.

Przy okazji znowu mój organizm udowodnił, że jest włóczkowo uzależniony. Przeczesałam chyba dosłownie cały internet i co ja pięknych sweterków tam znalazłam, echh....
Jest jeszcze jedna rzecz. Nie chadzam w sukienkach/spódnicach i niczym innym co odsłania nogi. Ale na Ravelry natrafiłam na cacko, które nawet ja chciałabym mieć.
Dzielę się więc:

Projekt Miss Brooks by Sarah Wilson, do nabycia TU

Dziany sznureczek, czyli obsługa laleczki dziewiarskiej i nie tylko

2011-04-03T16:53:00.014+02:00

Ze specjalną dedykacją dla Iwony :)
Ten post poświęcony będzie "obsłudze" laleczki dziewiarskiej (w celu "wydziergania" sznureczka), ale nie tylko.

Zaczynamy.
Potrzebne będą:
1. laleczka dziewiarska (jeżeli nie posiadamy takiej, możemy ją sobie zrobić ze szpulki lub czegoś co przypomina tubkę oraz czterech gwoździków - ale o tym może innym razem ;) )
2. przędza
3. szydełko lub drut skarpetowy (zależy czym nam będzie wygodniej)
4. nożyczki
5. odrobina cierpliwości i dobra kawa :)

Bierzemy w rękę laleczkę, włóczkę przeciągamy przez otwór laleczki od góry do dołu (w taki sposób, że włóczka ma swój początek na dnie laleczki a kłębek znajduje się w górnej części)

Następnie górną część włóczki (od kłębka) oplatamy wokół czterech haczyków w następujący sposób: dół-góra-lewa-prawa..., co oznacza dokładniej:
włóczkę prowadzimy od środka z lewej strony dolnego haczyka, oplatamy dookoła, prowadzimy nitkę od prawej strony dolnego haczyka do lewej strony górnego haczyka (robimy ósemkę - po przekątnej), oplatany dookoła, dalej od prawej strony górnego haczyka do lewego od dołu, oplatamy lewy haczyk, dalej od góry lewego haczyka do dołu prawego (kolejna ósemka), oplatamy prawy haczyk i od góry prawego prowadzimy do lewej strony dolnego.
Brzmi ciut skomplikowanie ale nie jest w rzeczywistości (patrz dwa foto ponieżej)

W powyższy sposób oplatamy haczyki jeszcze raz, tak że na każdym haczyku mamy poprowadzone po dwie nitki

W tym miejscu musimy sprytnie przytrzymać sobie nitkę od kłębka razem z laleczką, żeby się nam nie wyślizgnęła, w drugą rękę bierzemy szydełko lub drut (ja wolę drut bo szydełko mi za bardzo haczy i się niepotrzebnie stresuję) i przy jego użyciu chwytamy dolną nitkę na haczyku i przeciągamy ją ponad nitką górną spuszczając ją do środka otworu laleczki, jak poniżej:

Tak postępujemy ze wszystkimi czterem haczykami. Na każdym z nich pozostaje nam znowu po jednej nitce.
Po każdym opuszczeniu nitek dobrze jest lekko naciągnąć koniec nitki wystający na dole laleczki. Wtedy uzyskujemy równomierne oczka i mamy większą pewność, że nitka nie ześlizgnie się z haczyków.

Dalej postępujemy analogicznie jak na początku, czyli znów prowadzimy nitkę wokół haczyków w kolejności dół-góra-lewa-prawa. Znowu mamy na haczykach po dwie nitki i ponownie ściągamy po jednej nitce (dolnej)z każdego haczyka do środka.
Tak postępujemy aż do osiągnięcia pożądanej długości sznureczka.

Kiedy już uznamy, że mamy dość, a na haczykach jest po jednej nitce, musimy zamknąć sznureczek, żeby się nie spruł.
W tym celu nitkę z haczyka prawego przekładamy na haczyk dolny

Mamy więc pusty prawy haczyk i dwie nitki na dolnym.

Musimy ściągnąć dolną nitkę (na dolnym haczyku, w identyczny sposób jak do tej pory), następnie nitkę z dolnego haczyka przekładamy na lewy, znowu ściągamy dolną nitkę z lewego haczyka itd. aż zostanie tylko jedna nitka na górnym haczyku

Teraz ściągamy pozostałą jedną nitkę na szydełko i robimy jedno lub dwa oczka łańcuszka

Przeciągamy kilka centymetrów nitki, robimy ciach i mamy gotowy sznureczek :)

Może nie jest on szczególnie urodziwy, ale praktyka czyni mistrza ;)

Ale to nie wszystko. Nie każdy ma bowiem w domu laleczkę (lub szpulkę z której można by laleczkę zrobić), a sznureczek chciałoby się wydziergać. Nie ma się co załamywać. poniżej filmik nt. jak zrobić sznureczek na drutach

i drugi o sznureczku na szydełku

Radosnego dziergania :)

Zaniemogłam

2011-03-30T16:23:00.003+02:00

Żeby to grypa była czy inne wirusy. A ja zwyczajnie dziergać nie mogę. Nadgarstek odmawia posłuszeństwa. Wczoraj to był pikuś. Dziś mam kłopot z długotrwałym pisaniem, przytaszczeniem zakupów, nawet podpieraniem się pod brodę.
Chyba mężowy sweter mi zaszkodził. Tak się przykładałam, żeby ściśle było, żeby się nie rozwlekło... No to mosz Ci los...

A żeby nie było bezzdjęciowo, w ramach wiosna i święte jajca, oto jaka niespodzianka spotkała mnie w kuchni przy robieniu sałatki :)

Miłego wiosennego popołudnia

Z zakwasami...

2011-03-26T18:54:00.004+01:00

... ale takie zakwasy mogę mieć zawsze. Powód?

Do tego lekko przysmażone czółko z nosem, ubłocone po kolana spodnie i kolejne Obrazy Polskiego Piękna. Niezapomniane i bezcenne.

Plany zakupowe: potrzebne nam raki!

A żeby nie było, że nie pracowałam intensywnie, rozpoczęty sweter mężowy.

Ogólna koncepcja w głowie. Co z tego wyjdzie, się zobaczy.

I jeszcze jedna mała tajemnica. Zrobiłam Citrona :) Ale nie pokażę przed blokowaniem, bo jak się sknoci to wstyd będzie.

Dziękuję bardzo za miłe słowa pod adresem małego czarnego :)
iwona 150 instruktarz będzie, tylko chcę to jakoś mądrze rozplanować, bo kamerki brak w naszym domu, więc na zdjęciach muszę bazować.

PS: nie zapomnijcie przestawić zegarków. O zgrozo!!!

Małe czarne

2011-03-06T13:19:00.006+01:00

Bolerko pasujące do wszystkiego. Zrobione w zeszłym tygodniu obfocone dopiero teraz. Dzięki dla modelki :*

Wzór: czysta improwizacja, robiony od góry bezszwowo
Włoczka: Mimoza Natura (szok, jak na akryl miła, miękka i ciepła)
Druty: o zgrozo nie KP! 4,5mm

Nagle okazało się, że mam zdecydowanie za mało żyłek KP i musiałam sięgnąć po paskudne starocie o sztywnej żyłce. Chyba pora zrobić zakupy :)

iwona150 TU jest instruktaż obsługi laleczki, niestety po angielsku, ale obrazki są bardzo pomocne (jak będę miała trochę czasu to spróbuję wyprodukować własną instrukcję obsługi)

Pozwólcie, że przedstawię...

2011-02-26T14:34:00.004+01:00

... moją nową koleżankę

Skąd się ów koleżanka wzięła? Oczywiście z ciucholandu! Bo przecież nie z pasmanterii czy innego sklepu dla szalonych dziewiarek gdzie należałoby takie rzeczy dziwne kupić ;)
Laleczka moja jest pięknie zielona => wiosenna. Były jeszcze dwie, ale nie tak urodziwe, no i uwaga kosztowała ta zielona caaaałych złoty jeden. Cóż za zdzierstwo ;P Mimo braku instrukcji obsługi (bo przecież ja za złotówkę to bym jeszcze instrukcji wymagała!) zawzięłam się i mój pierwszy sznureczek się prezentuje:

Nieco poza tematem nadmieniam, że zdradziłam! Hańba i wstyd. Zdradziłam druty! Otóż będąc już w moim osiedlowym szmateksie, nabyłam dzianiny sztuk 4, plus sztuk 3 dla męża, plus sztuk 2 dla mamuśki. I nie mam nic na swoją obronę. O ja niegodna!

I cieszę się niezwykle, że są osoby podzielające moją opinie co do "Psoty na dzień kota". Już się bałam, że ze mną coś nie halo

Protestuję!!!

2011-02-18T16:55:00.002+01:00

Dziękuję Brahdelt za oświecenie :)
Piuma (Asia), Antonina na Rynek ostatecznie nie poszłam bo zanim się dowiedziałam o co naprawdę chodzi to oni już tam na całego szaleli. A w Krk było tak

I tu pragnę oficjalnie jako maniaczka włóczkowa zaprotestować przeciwko takiemu marnotrawstwu mięciutkich kłębuszków. Choć uczucia mam mieszane, bo generalnie akcja "kreatywna", ludzie się bawią i jest wesoło. Czcimy kociaki, a te kłębuszki lubią. Ale żeby tak bezkarnie po ziemi wełną poniewierać?! Wiem że to akcja happeningowa ale czy nie byłoby lepiej gdyby tak zorganizować akcję zbiórki choćby karny kociej, albo za te kłębi kupić parę kilo jedzenia i nakarmić bezdomne kociaki szlajające się pod blokami? Możem jest dziwna ale...
A ze swojej strony w przyszłym roku być może zorganizuję kontrakcję i wyskoczę na Adasia z drutami i zacznę tę fruwającą włóczkę przerabiać. A co!

P.S. Dziękuję za miłe słowa pod adresem sandałków :)

Sandałki w wersji light

2011-02-17T16:22:00.005+01:00

Miały powstać dawno temu. Poczułam wenę teraz. Takie małe sandałki dla pewnej Oleńki, wg starego dobrego schematu (po lekkich modyfikacjach oczywista)

Robi się też coś dla mnie. Coś szarego...

I pytanie. Mąż wysłał mi fascynującą wiadomości o treści: "Idziesz dziś na Rynek o 16 rzucać się włóczką?" Czy kto wie o co lotto?

Drobne pierdółki i inne słodkości

2011-02-05T12:55:00.006+01:00

Miał być sweterek, wyszło TO

Drobna pierdółka na szyję zrobiona nie wiem po co i nie wiem kiedy. Ot tak sobie, z nudów, z braku laku, żeby druty nie wystygły ;)

A do tego Pimposhkowe pyszności. Do zgarnięcia apetyczna hand_made_wełenka

Lucynka, Zielony Kamyk, lamika88, Late szyjogrzej serdecznie dziękuje za miłe słowa :)

Kiedy zima trzyma...

2011-01-30T14:03:00.006+01:00

...wieczory długie, a w głowie brak ambitniejszych planów, chwyta człowiek za jakieś tam motki i dzierga sobie ocieplacz na szyję.

I wychodzi taki model unisex i do tego dwustronny. Teraz tylko pytanie, kto go ma założyć. Moje szczęście, że wychodzę z domu pierwsza :) Zrobiłam go co prawda jakiś czas temu, ale wcześniej słońce nie było łaskawe dla zdjęć.
Włoczka: bliżej nieokreślona 100g, chyba mieszanka wełny, bo cholernie grzeje
Druty: KP 5,0 mm na żyłce
Wzór: najprostszy z możliwych, oczka prawe robione na okrągło.

Obecnie na drutach 3 sweterki, każdy w innym stadium. A do tego jakby mało było korci mnie jakaś czapka, rękawiczki i edukacja skarpetowa. Tylko czasu troszkę mało :/

Antosia, fouzune, Lucynka mam nadzieję, że metodę szybko zastosujecie, jest naprawdę rewelacyjna.
Antonia dziękuję za sugestie, z pewnością spróbuję poćwiczyć przy ilości oczek.

Wrabianie rękawów od góry

2011-01-23T20:19:00.004+01:00

Bardzo miła i prosta technika robienia rękawów, nie wymagająca szycia, formowania główki i umożliwiająca kontrolowanie na bieżąco długość końcową rękawa (co w moim przypadku jest szczególnie istotne bo mam "małpie" ręce).
Chciałam ambitnie zamieścić instruktaż foto, ale w modelu, który aktualnie robię zdjęcia wychodzą jakieś niewyraźne. Może uda mi się w niedalekiej przyszłości zrobić jakiś model edukacyjny na którym wszystko będzie widoczne.

Zaczynamy.

1. określamy jaki ma być obwód naszego rękawa w najszerszej części czyli tuż pod pachą (w bicepsie). Weźmy np. 30cm. Obwód ten przeliczamy na liczbę oczek (zgodnie z próbką dla danego modelu). Niech to będzie w naszym przykładzie 60 oczek.
2. kiedy mamy już zrobiony w swetrze korpus i ramiona są zszyte, brzegi pokroju pachy tworzą owal, powiedzmy, że wygląda to tak ;)

3. w tym miejscu z oczek brzegowych nabieramy na druty na żyłce (opcjonalnie druty skarpetowe)po całym obwodzie pokroju pachy nasze przykładowe 60 oczek, które następnie dzielimy markerami na 3 części (po 20 oczek),
4. zaczynając pod pachą przerabiamy cześć 1 i 2 czyli razem 40 oczek, kolejne 41 oczko oplatamy włóczką bez przerobienia, robótkę obracamy i przerabiamy z powrotem (stosujemy technikę rzędów skróconych) ale przerabiamy jedynie 20 oczek (nasza część 2),
5. po przerobieniu tych 20 oczek, ponownie kolejne oczko dobieramy oplatając nitką i znowu przerabiany z powrotem. W taki sposób w każdym kolejnym rzędzie dobieramy po jednym oczku na końcu danego rzędu, ale do pewnego momentu.
6. tu musimy cofnąć się w czasie i przypomnieć sobie w jaki sposób zamykaliśmy początkowe oczka przy formowaniu pokroju pachy. Jeżeli np. zamknęliśmy 4 oczka to w chwili kiedy na żyłce pozostanie nam tylko 8 nieprzerobionych oczek (2x po 4o.), nie przerabiamy kolejnego oczka metodą rzędów skróconych, tylko te ostanie 8 o. przerabiamy razem w jednym rzędzie, zamykając tym samym okrążenie.
W taki sposób tworzy się nam wrobiona w robótkę główka rękawa i od tego momentu przerabiamy rękaw w dół na okrągło.

W zasadzie to wszystko. W efekcie miejsce "szwu" wygląda jak na zdjęciach w poprzednim poście.

Chcę zaznaczyć, że to co powyżej napisałam jest efektem mojego robienia "na żywioł" na podstawie jakiś cząstkowych informacji tu i ówdzie. Nie mam więc pewności czy wszystko powyżej jest aby w 100% zgodne z oryginalną techniką, jednak efekt jest jak dla mnie wysoce zadowalający. Metoda została tez opisana w książce Modern Top -Down Knitting (ale z tyn ang. to ja piiiii....).
Mam nadzieję, że komuś się kiedyś przyda :)

Ufffff...

2011-01-16T14:17:00.005+01:00

... już myślałam, że nie skończę, ale mnie natchnęło :D
Przedstawiam mój Iemm (czyt. Iście Edukacyjny Model Musztardowy)

Było wiele chwil zwątpienia. Wręcz myślałam, żeby spruć. Po wrobieniu rękawów okazało się, że się zwija. Cały rękaw przy szwie. Źle przeliczone, źle nabrane, kto by to wiedział. Po za tym za ciasne głownie w talii! O zgrozo! Zaczęłam kombinować nad szerszą plisą, żeby zamaskować moje brzucho. I tak myślałam, myślała i jeszcze myślałam. Miesiąc chyba. A mój pół fabrykant leżał i się kurzył. I chyba mu to dobrze zrobiło. Nie wiem czy się włóczka uleżała czy ja w barach przywaliłam a w pasie schudłam. Nie chcę wiedzieć. Grunt, że leży i dobrze się w nim czuję.

A przy okazji mój Iemm wniósł wiele nowości do mojego technicznego warsztatu.
Po pierwsze: naumiałam się szczepić oczka. Dzięki temu mam ramię na którym brak jest zwykłego szwu. Nic mnie nie gniecie, nic się nie zwija. Wygląda tak:

niby coś tam widać, ale liczę, że po praniu się rozejdzie. Liczę też, że po kilku testach i w następnym modelu tej linii widać już nie będzie.

Dwa: rękawy wrabiane od góry. Rewelacja! Żegnaj główko rękawa. Żegnaj liczenie, ujmowanie oczek i wnerwianie się, że znowu nie wyszło. Generalnie w necie ciężko znaleźć prosty w zrozumieniu opis tej techniki. Postanowiłam więc, że kolejny post będzie właśnie tej technice poświęcony. Ku pamięci dla potomnych ;)Wygląda tak:

Trzy: tu właśnie po raz pierwszy zastosowałam i pokochałam Magiczną technikę Loop`a. I tak Magic Loop okazało się bardzo Magic. Rękawy robione na okrągło. Brak śladu łączenia, schodków itp. niechcianych efektów ubocznych.

Cztery: wiem już na pewno, że mój szanowny małżonek potrafi zrobić zdjęcie o dobrej ostrości obiektu zainteresowania (czyt. sweterek) tylko wtedy gdy modelka (czyt. ja) macha rękoma. Chyba zainwestuję w statyw i samowyzwalacz ;)

Włóczka: Rozetti First Class kolor musztardowy nr 29 zużyłam 8 motków i trochę czyli ok. 400g +
Druty: KP 3,5 mm i 3,0 mm
Dodatkowo: 5 guziczków, igła i trochę cierpliwości.
Schemat: czysta improwizacja, jak mnie najdzie pewnego wieczoru to może nawet opublikuję moje wypociny ;P

Tymczasem czerwony z poprzedniego postu czeka na swoją kolej do wykończenia.

Życzę miłego popołudnia :)
Idę po podglądać inne dziergające w sieci

Staro/Nowo/Rocznie i Zaćmienie

2011-01-04T14:42:00.007+01:00

Oglądam, podglądam, podziwiam podsumowania minionego roku na blogach. Też chciałam. Ale nie zrobię (roz)rachunku moich dziergadeł. Wstyd bowiem. Ciągle coś robię, wszędzie włóczki, tu książka tam gazetka, a za ścianą druty się walają. A efektów brak. Chyba jakieś chochliki prują na bieżąco moje wypociny.
Tak więc z czystym kontem (choć nie od końca do musztardowy niezakończony stygnie na drutach) otwieram Nowy Rok z silnym postanowieniem poprawy.

Dziś podrzucam.
Ostatnia zakończona czapka 2010 Pinecone wg wzoru Iwony (schemat dostępny na jej blogu)

Troszkę mi te oczka krzyżowane wyszły rozlazłe, ale w sumie mi to nie przeszkadza. Ciekawym jest za to fakt, że czapka (o ile robiona jest z jednego kawałka włóczki albo nitki dobrze się wciągnie) spokojnie może być czapką dwustronną. Tak wygląda na lewo

Włóczka: Mrino Maxi 502(Mondial) dorwana jakiś czas temu w osiedlowym ciucholandzie :D

I druga sztuka dla mamy (mimo zarzuconej na oczka żyłki, czapka już skończona)

Włóczka: Maxi Color 10057(Vilnap)
W tym modelu musiałam dodać partię oczek i okrążeń do przerobienia bo i włóczka cieńcza.

A na ten Nowy Rok, żeby się dobrze dziergało, w sobotę napatoczyłam się na foto Cropped jacket by Lutz & Patmos (Vogue Knitting/Designer Knitting ~ Early Fall 2010)
chwyciłam w rękę co w domu było i zaczęłam.

Robię ot tak, jak mi wyjdzie (z pewnością zupełnie niezgodnie z oryginalnym schematem). Ale chcę osiągnąć efekt, mocno zbitej dzianiny w żakieciku 3/4. Jest ciężko, bo od ścisłości dzianiny na drutach mam odcisk na placu, ale się nie dam. Chyba, że mi włóczki braknie, a wszystko na to wskazuje :/ Moja wersja w kolorze głębokiej czerwieni. I choć zdjęcie mówi że to rażąca czerwień, nie dajcie się zwieść, to wszystko wina dzisiejszego zaćmienia słońca (swoją drogą też nie miałam kiedy robić zdjęć, phi)

100 książek, które trzeba przeczytac - wg BBC

2010-12-31T08:48:00.004+01:00

Od Maknety

100 książek, które trzeba przeczytac - wg BBC

1. Duma i uprzedzenie – Jane Austen
2. Władca Pierścieni – JRR Tolkien
3. Jane Eyre – Charlotte Bronte
4. Seria o Harrym Potterze – JK Rowling
5. Zabić drozdad – Harper Lee
6. Biblia
7. Wichrowe Wzgórza – Emily Bronte
8. Rok 1984 – George Orwell
9. Mroczne materie (seria) – Philip Pullman
10. Wielkie nadzieje – Charles Dickens
11. Małe kobietki – Louisa M Alcott
12. Tessa D’Urberville – Thomas Hardy
13. Paragraf 22 – Joseph Heller
14. Dzieła zebrane Szekspira
15. Rebeka – Daphne Du Maurier
16. Hobbit – JRR Tolkien
17. Birdsong – Sebastian Faulks
18. Buszujący w zbożu – JD Salinger
19. Żona podróżnika w czasie – Audrey Niffenegger
20. Miasteczko Middlemarch – George Eliot
21. Przeminęło z wiatrem – Margaret Mitchell
22. Wielki Gatsby – F Scott Fitzgerald
23. Samotnia (w innym tłumaczeniu: Pustkowie) – Charles Dickens
24. Wojna i pokój – Leo Tolstoy
25. Autostopem przez Galaktykę – Douglas Adams
26. Znowu w Brideshead – Evelyn Waugh
27. Zbrodnia i kara – Fyodor Dostoyevsky
28. Grona gniewu – John Steinbeck
29. Alicja w Krainie Czarów – Lewis Carroll
30. O czym szumią wierzby – Kenneth Grahame
31. Anna Karenina – Leo Tolstoy
32. David Copperfield – Charles Dickens
33. Opowieści z Narnii (cały cykl) – CS Lewis
34. Emma- Jane Austen
35. Perswazje – Jane Austen
36. Lew, Czarwnica i Stara Szafa – CS Lewis
37. Chłopiec z latawcem – Khaled Hosseini
38. Kapitan Corelli (w innym tłumaczeniu: Mandolina kapitana Corellego) – Louis De Bernieres
39. Wyznania Gejszy – Arthur Golden
40. Kubuś Puchatek – AA Milne
41. Folwark zwierzęcy – George Orwell
42. Kod Da Vinci – Dan Brown
43. Sto lat samotności – Gabriel Garcia Marquez
44. Modlitwa za Owena – John Irving
45. Kobieta w bieli – Wilkie Collins
46. Ania z Zielonego Wzgórza – LM Montgomery
47. Z dala od zgiełku – Thomas Hardy
48. Opowieść podręcznej – Margaret Atwood
49. Władca much – William Golding
50. Pokuta – Ian McEwan
51. Życie Pi – Yann Martel
52. Diuna – Frank Herbert
53. Cold Comfort Farm – Stella Gibbons
54. Rozważna i romantyczna – Jane Austen
55. Pretendent do ręki – Vikram Seth
56. Cień wiatru – Carlos Ruiz Zafon
57. Opowieść o dwóch miastach – Charles Dickens
58. Nowy wspaniały świat – Aldous Huxley
59. Dziwny przypadek psa nocną porą (również: Dziwny przypadek z psem nocną porą) – Mark Haddon
60. Miłość w czasach zarazy – Gabriel Garcia Marquez
61. Myszy i ludzie (również: O myszach i ludziach) – John Steinbeck
62. Lolita – Vladimir Nabokov
63. Tajemna historia – Donna Tartt
64. Nostalgia anioła – Alice Sebold
65. Hrabia Monte Christo – Alexandre Dumas
66. W drodze – Jack Kerouac
67. Juda nieznany – Thomas Hardy
68. Dziennik Bridget Jones – Helen Fielding
69. Dzieci północy – Salman Rushdi
70. Moby Dick – Herman Melville
71. Oliver Twist – Charles Dickens
72. Dracula – Bram Stoker
73. Tajemniczy ogród – Frances Hodgson Burnett
74. Zapiski z małej wyspy – Bill Bryson
75. Ulisses – James Joyce
76. Szklany kosz – Sylvia Plath
77. Jaskółki i Amazonki – Arthur Ransome
78. Germinal – Emile Zola
79. Targowisko próżności – William Makepeace Thackeray
80. Opętanie – AS Byatt
81. Opowieść wigilijna – Charles Dickens
82. Atlas chmur – David Mitchell
83. Kolor purpury – Alice Walker
84. Okruchy dnia – Kazuo Ishiguro
85. Pani Bovary – Gustave Flaubert
86. A Fine Balance – Rohinton Mistry
87. Pajęczyna Szarloty – EB White
88. Pięć osób, które spotykamy w niebie – Mitch Albom
89. Przygody Scherlocka Holmesa – Sir Arthur Conan Doyle
90. The Faraway Tree Collection – Enid Blyton
91. Jądro ciemności – Joseph Conrad
92. Mały Książę – Antoine De Saint-Exupery
93. Fabryka os – Iain Banks
94. Wodnikowe Wzgórze – Richard Adams
95. Sprzysiężenie głupców (również: Sprzysiężenie osłów) – John Kennedy Toole
96. Miasteczko jak Alece Springs – Nevil Shute
97. Trzej muszkieterowie – Alexandre Dumas
98. Hamlet – William Shakespeare
99. Charlie i fabryka czekolady – Roald Dahl
100. Nędznicy – Victor Hugo

Instrukcja obsługi:
1. Pogrub te tytuły, które przeczytałeś/-łaś.
2. Użyj kursywy przy tych, które masz zamiar przeczytać.
3. Wykreśl te tytuły, których nie masz zamiaru czytać, albo byłaś/-łeś zmuszona/-y przeczytać za czasów szkolnych i je znienawidziłaś/-łeś.
4. Umieść to na blogu.

Ode mnie: jest słabo, zdecydowanie brak tu książek z mojej półki, zdecydowanie też nie tknę książek a`la Harry Potter (nie bawi mnie ten typ). Myślę, że pora podejść do półki, wziąć książkę w rękę i się odchamić

Życzę wszystkim, znajomym i nieznajomym udanej zabawy Sylwestrowej i mnóstwo pomyślności w Nowym 2011

sukienki i spodenki

2010-12-30T16:14:00.005+01:00

Śliczny magazyn pełen inspiracji O TU. Jest kolorowo, uroczo, domowo. Warto zajrzeć

Radosnych, Rodzinnych Świąt...

2010-12-23T17:00:00.000+01:00

Wypuść babe z domu...

2010-12-21T14:57:00.004+01:00

... a zajdzie do "Kłębuszka"

a cóż ja poradzę, że niereformowalna jestem :D

Same drobiazgi

2010-12-21T09:42:00.007+01:00

Zainspirowana postem Trscaveczki, poprowadzona na boskiego bloga Olgi wpadłam w szał dzierganych dodatków. Tak powstała jednego wieczoru bransoletka wg schematu Olgi

Oczywista... wygląda o wiele gorzej niż oryginał, ale obiecuję się poprawić, bo mi się spodobało. Chcę jeszcze jedną. Dwukolorową :)

Do tego stałam się wczoraj szczęśliwą posiadaczką uroczych guziczków (tak oto musztardowy jeszcze nie skończony ale zapięcie już ma)

oraz trzech motków angory

Jest niesamowicie miękka i miła. Chyba miałam ją przeznaczyć na chustę/szal czy_coś_takiego, ale później mnie tknęło i będzie sympatyczny sweterek. O ile 3 motki wystarczą. Ale spróbuje. To będzie plagiat pewnego sweterka, który gdzieś kiedyś wpadł mi w oko, ale z wiadomych względów go nie nabyłam ;P

Nic wielkiego...

2010-12-18T21:17:00.003+01:00

... po prostu oczarowana jestem tym, czym większość z nas

Właśnie skończyłam ML drugi rękaw w Musztardowym i już snuję plany na kolejne. Tylko jeszcze temu dorobię plisę i guziczki :x

Wideoteka ku pamięci

Zimowo/musztardowo

2010-11-29T10:38:00.005+01:00

Telewizyjne prognozy pogody zawsze były dla mnie naciągane. Pan mówił swoje a u mnie za oknem swoje. Nie uwierzyłam więc wczorajszym wywodom, że dziś czeka atak zimy w granicach 30 cm opadów. Nie uwierzyłam to mam!

Nie żebym narzekała. Broń mnie Panie. Uwielbiam zimę. Ale żeby tak z zaskoczenia?! Prace ogrodnicze nie zakończone!

Podobnie jak musztardowy. Jestem w rozsypce. Idzie jak krew z nosa. Miałam nadzieję, że First Class będzie się przerabiać szybciej. A tu proszę, dwa tygodnie na drutach a ja nawet w połowie nie jestem.

Przyczyny chyba są dwie. Po pierwsze: włóczka nieprawdopodobnie się ślizga po metalowych KP, więc robię w zwolnionym tempie, żeby nie pospadało. A dwa: tak strasznie nie chcę go pruć, że mierzę, przeliczam doliczam, przykładam, no i tracę czas...
Co więcej. Tak się stresuję poprawnością rozmiaru i mierzeniem,że zaczęłam rozglądać się za manekinem i wpadłam w sieci o TU na takie oto cacka

Tylko gdzie go zmieścić na 30 metrach :/

Zimowo cd.

2010-11-22T05:33:00.001+01:00

Monotonnie pędzi moje życie. Dziergając dalej w tonie zimowym, ale czemu tu się dziwić. W sobotę zaciągnęło mroźnym powietrzem, to na głowę wciągnęłam nową czapę w komplecie z rękawiczkami z poprzedniego postu :)Może urodą nie powala i jest ciut przyciasna :), ale jest moja, jest ciepła i kolorowa. I wygląda tak:

Na komplet zużyłam ok. 150 g włóczki, więc zostało mi jeszcze pół motka. Mam wobec tego szatański plan popełnienia szyjogrzeja. Wtedy komplet będzie kompletny.

A żeby nie było, że dłubię "egoistycznie", są też rybackie ocieplacze a ręce dla męża, o które prosił przez dwa miesiące. Według zlecenia miało być to coś na styl rękawiczek jednopalcowych, ale z wolnym dostępem do wszystkich palców bez konieczności zdejmowania, a jednocześnie maksymalnie ciepłe i zabudowane... Zrobiłam wobec tego "niedorobione rękawiczki" vel "przerobione minetki", a mąż się cieszy. Jak niewiele potrzeba do szczęścia mężczyźnie ;)
Na modelu, bez wędki

Zeszła niewielka ilość włóczki z domieszką wełny. Liczę więc na właściwości cieplne, w przeciwieństwie do skuteczności moich próśb o porzucenie wędki przez męża w takiej temperaturze.

Wczorajszy wieczór poświęciłam z kolei na wysiłki intelektualne co do kolejnego "czegoś". Efektem jest mało zgrabny "projekt" sweterka z oczekującej od dawna musztardowej First Class. Narzuciłam ponad 200 oczek i dłubię ściągacz. Zobaczymy co z tego wyjdzie.
Po za tym w głowie kłębią się kolejne dwa sweterki, ale włóczki odpowiedniej nie mam, a obiecałam sobie, że nie zamówię nic póki nie spożytkuję min. 500 g tego co jest w domu. I zamierzam wytrwać!
Oczywiście nie mowa tu o dodatkowych żyłkach KP ;P

A na koniec małe co nieco w ramach "w sieci znalezione" by Stefanel za jedyne 680 zł !

Kolorowych, powyborczych snów :)

Zimowe pierwszaki

2010-11-11T19:09:00.001+01:00

Idzie zima, nie da się ukryć. W necie szaleństwo. Gdzie człowiek nie spojrzy, tam czapki, szaliki, rękawiczki... O toto, to ostatnie. Przyszła pora i na mnie. Rozpoczęłam w tym tygodniu edukację rękawiczkową.
Włóczka, która ostatnie kilka miesięcy spędziła w worku próżniowym, w końcu doczekała się zainteresowania. Wzięłam więc w garść moteczek, stertę literatury fachowej i zaczęłam

Nie obeszło się bez złości, prucia, i przeklinania moich zdolności matematycznych. Ale po dniu męczarni i zakończeniu pierwszej sztuki, przyszła kolej na lustrzane odbicie, które było już istną sielanką. Może to nie jest szczyt perfekcji dziewiarskiej, niemniej, przedstawiam z dumą moje zimowe, jednopalcowe pierwszaki :)

A już najbardziej zadowolona jestem z podwójnego warkocza, który śnił mi się po nocach i błagał o zastosowanie.

Moje edukacyjne spostrzeżenia:
-muszę opanować sztukę szczepienia oczek (tu zastosowane zwykłe zakończenia, niestety ale na żywca są widoczne i uważam że nieco szpecą),
- brak mi wprawy w ujmowaniu oczek, znaczy potrafię, ale to jedno powstałe po przerobieniu dwóch wychodzi jakieś takie... zdeformowane,
- coraz bardziej przyzwyczajam się do trzymania i mytlania drutów skarpetowych (mam za tym nadzieję, na rychłe popełnienie skarpet),
- włóczka (Sarayli) jest świetna , fajnie się przerabia, jest milutka, daje miękką dzianinę, fajnie grzeje (mimo, że ma jedyne 30% wełny), no i oczywiście te kolory...,
- i co najważniejsze chcę zrobić więcej, więcej i jeszcze więcej; w mojej szafie będą się walać tony rękawiczek i minetek różnej maści :D

Muszę teraz przelać na papier moje wczorajsze wypociny i trenować

No i mam jeszcze jeden motek włóczki, więc do kompletu planuję jakiś głowy_ocieplacz

Włóczka: Rozetti Sarayli kolor 104-13, niecały motek 100g
Druty: skarpetowe 3,5 i 4,0 mm
+ 2-3 agrafki, szydełko lub igła dziewiarska i marker
Wzór prosty :) robione z głowy

Miłego jedenastego dnia listopada :)

Starości i nowości

2010-11-06T17:46:00.001+01:00

Dawno, dawno temu w ramach szaleńczych podróży w sieci nawinęłam się na pewien model z Merino. Oczarowana zakupiłam na allegro bliżej nieokreśloną włóczkę i zaczęłam dłubać z obrazka. A było to jakieś pół roku temu. Sesję na ludziu udało się zrobić dopiero teraz. W zasadzie jak dobrze pamiętam to był mój pierwszy sweterek, który zrobiłam dla siebie i w którym odważyłam się wyjść z domu :)

włóczka jest dość dziwna bo w zależności od naświetlenia/nasłonecznienia przybiera odcień od zieleni moro do zieleni świeżo-trawnikowej. Dziś wiem, że wniosłabym poprawki w szerokości listwy i ilości guzików. Ale i tak jestem zadowowlona. Tyle ze starości.

Wczoraj z kolei skończyłam mojego szaraka. Miałam trochę przeprawy z wykończeniami, bo wiecznie druty okazywały się za małe i zwyczajnie mnie w rękawach i na tyłku gniotło. Ale poprawione jest i wygląda tak:

W założeniu golf miał wyjść luźniejszy, ale jak już taki się zrobił to nawet mi się spodobało i został.
Sweterek jest generalnie banalny, robiony prawymi na okrągło od góry. Rękawy wrabiane na drutach skarpetowych.
Włóczka Mimoza, zeszło niecałe 3 motki (ok. 300 g)
Druty KP żyłka 4,0 mm, skarpetowe 5,5 mm

W tym miejscu znowu pochwalę KP, są obłędne i gdyby nie one to pewnie dłubałabym tego szaraka jakiś miesiąc dłużej i bym się popłakała, a tu proszę oczka stosunkowo równe, robótka płynie jak po maszynie, po prostu bajka.

Kiedy czasu brak...

2010-10-28T19:35:00.002+02:00

... nawet KP nie pomogą. Zwyczajnie wszystko idzie jak po brudzie. Na wypaśne druciki narzuciłam szarą włóczkę znalezioną przypadkiem w koncie ;) W zamiarze ma być zwykły, prosty sweter po pół tyłka z szerokim golfem. Co wyjdzie, się okaże. Zostało mi do zrobienia półtora rękawa i golf, więc mooooże skończę w tym roku :/
Tymczasem, żeby się odstresować, na zamówienie zatroskanej mamusi rocznego Igora, żeby mu w uszka zimno nie było, mamy pilotkę z antenką. Za modela aktualnie robi lampka nocna, bo lepszego manekina w domu nie było

czółko...

i antenka...

I jeszcze małe co nieco, jak się mi jednego wieczoru nudziło, a druty w ręce parzyły, nowe markery. Już w akcji
Dobranoc

Guess what!!

2010-10-15T16:35:00.001+02:00

Nie będę się rozpisywać, bo słów mi brak! Oto jak mąż mnie kocha

I żeby tego było mało, to jeszcze komplecik nieziemskich skarpetowych. Włóczka od razu wskoczyła bo mąż na gołą szyję narzeka.

Rzeknę tak. Jestem podjarana jak małe dziecko :) Musiałam wrzucić na metalowe KP jakąś próbkę i włóczka zwyczajnie po nich sunie. Choć przyznam, że dziwnie mi się je trzyma bo są takie leciutkie. A żyłka... Miękka, nie mytla się, nie splata. Obłęd !!!
Mam tysiąc pomysłów na minutę, chce dziergać jak oszalała. Tylko boje się je wziąć do ręki. Boshe tyle kasy :x

Depresja, literatura, edukacja...

2010-10-10T15:59:00.002+02:00

Popadłam we wczesnojesienną depresję. Powodu nie znam, ale jakoś mi nie tak jak powinno. Mimo, że piękna złota jesień dopisuje... Żurawina w słoikach przetworzona, głóg w lodowce czeka na swoją kolej, grzybki w zamrażarce, kasztany leżą dosłownie wszędzie ściągając niedobre fale radiowe. A w mojej głowie... ech....
I niestety to ...ech... odbija się na drutach. Wszystko co zaczęte, poległo... Na nowe konkrety nie mam ochoty. Po prostu siadam, czuje że chcę coś dłubać ale nie wiem co.
I w takim oto nastroju wparowałam ostatnio do empiku. Zupełnie nieplanowanie, tak sobie pooglądać, powąchać nowości. Oczywiście nie byłabym sobą gdybym do półki o wdzięcznej nazwie "hobby" nie podeszła. No i masz! Wpadło w ręce. A jak już wpadło to się odkleić nie chciało i telepatycznie każe kierować się do kasy. Efektem jest nowe cacko na półce
A w środku wiele rzeczy o których pojęcia nie miałam (tu przypominam, że początkująca jestem), albo do których nie umiałam się zabrać. Jednym z takich "cosiów" były dotychczas medaliony. Niby człowiek wie jak wyglądają, niby wyglądają nieskomplikowanie, a jak przyjdzie co do czego to się człowiek gubi. Ale nie tym razem :)
Mój pierwszy spiralny medalion, zupełnie przypadkiem przeobraził się w mini czpusie. Chyba dla misia, bo mieści się na pięści. Tak zafascynowana nowością postanowiłam! Zrobię sobie czapkę!
I szło mi całkiem fajnie do momentu kiedy uznałam, że taka zwykła czapka to kijowa będzie, ale berecik to już coś :) No i wyszedł berecik, mój pierwszy w życiu. W ogóle pierwsze moje nakrycie głowy. Szkoda tylko, że na dorosłego człeka za małe. Ale może dzięki temu znajoma dziewuszka będzie miała nową "szmatkę". Wyszło tak :)
W zamierzeniu prawa strona miła być ta:
ale jakoś się układać nie chce jak berecik, więc ją wywlekłam na lewo i dorobiłam pomponik. I w sumie to zadowolona jestem, jak na pierwszy raz :D
Włóczka: Tiftik, Opus (5% moher, 95% akrylu)
Druty: skarpetowe 3,5mm, żyłka 3,5 mm i 3,25
Dodatkowe akcesoria: szydełko 3mm, igła dziewiarska, kawałek kartonika (na pomponik), duże piwo ;)
Przerabiane: oczkami prawymi na okrągło na drutach 3,5mm i ściągacz 3*3 drutami 3,25mm

Dowody uzależnienia?

2010-09-24T21:18:00.001+02:00

Kiedyś idąc do sklepu na zakupy ciuchowe, cudem było gdy coś mi w oko wpadło i mogłam kupić. Teraz idę do sklepu podoba mi się wszystko (no może prawie wszystko... no mnoże wiele), ale zamiast wyciągnąć portfel, zapłacić i wiać zadowolona z nowego nabytku, ja stoje jak ta głupia i patrze jak to ten sweterek jest zrobiony~~~~ :0~~~~
Efekt, wczoraj odpuściłam śliczne wdzianko za jedyne 24 zł bo uznałam że zrobie sobie sama!
Brakuje mi w domu jeszcze maszyny do szycia o której marzę od dawna, a już do końca życia będę chodziła do sklapów w poszukiwaniu inspiracji.
I tak wczoraj po powrocie do domu dosiałam kompa i zaczęłam grzebać.
I znalazłam inspiracje sweterkowe o TU :D
No i jeszcze ten wczorajszy sweterek w głowie, który drąży mi tam wielką dziurę i wkręca plan zakupu milusiej włóczki i rozpoczęcia pracy. Ale w kolejce pierwszeństwa jeszcze pasiasty bez jednego rękawa, sweterek dla rocznej Julki, kołnierz na zimę dla męża, rękawiczki dla mnie.... można wymieniać.

Inna sprawa. Doznałam wczoraj szoku w trzech kolejnych pasmanteriach na krakowskich ulicach panie nie wiedziały co to są druty do skarpet. Jednej nawet musiałam tłumaczyć jak one wyglądają. Heloooooł... I jak tu nie robić zakupów w sieci?!

A teraz, żeby nie było, że tylko internet albo druty, idę przygotowywać słoiki na pomidory.

To będzie długa historia...

2010-09-20T12:29:00.001+02:00

... a wszystko to wina, urlopu i braku internetu :( Oj, dużo czasu zajęło nadrobienie zaległości w wirtualnym świecie.
Ale do rzeczy.
Się działo przez ten tydzień, przede wszystkim za sprawą paskudnej pogody, która w górach niestety, ale sprzyja jedynie turystyce Krupówkowej. A że tej nie znoszę, a w zasięgu mojej ręki - zupełnie niechcący - znalazły się akcesoria włóczkowe... Cóż trzeba sobie radzić ;)

Po pierwsze, rzut oka na uroki PL przyrody. Zamglony, mokry, zimny i wietrzny widok na Wrota Chałubińskiego z podejścia na Przełęcz Szpiglasową (skończyło się bólem gardła ale i tak nie żałuję)
Taka właśnie pogoda królowała kiedy my byliśmy na górze. Niech tylko człowiek zaczął schodzić ze szlaku, w momencie wychylało się słońce. Zupełnie jak by chciało powiedzieć: "Zabawimy się z chowanego...?" Bardzo zabawne :/
I że właśnie taka aura nas intensywnie nawiedzała, zmuszona byłam udać się w miejsca intensywnie uczęszczane przez brukowych turystów. Idę wiec sobie załamana ilością ludu na mojej drodze i co widzę? Co? Pani siedzi sobie na stołeczku i skarpety dzierga :D Od razu papa się uśmiechnęła. A co lepsze? Co? Pani wełnę sprzedaje. Tak więc wróciłam do domu z kilogramem surowej wełny owczej na jedyne 25 zł. No głupia bym była nie korzystając z okazji ;)
Ot, taki malusi moteczek (drugie zdjęcie z motkiem 50g). Gryzie franca jedna jak nie wiem, co. I nie wiem też co z niej zrobić. Pewnie skończy się na produkcji hurtowej skarpet na zimę dla całej rodziny. W tym miejscu muszę wyjaśnić, że nie potrafię (jeszcze) robić skarpet. No chyba, że cudowne narzędzie, internet, podsunie rozwiązanie mojego problemu. Jakiekolwiek ono nie będzie, się pochwalę. A co!
Kontynuując w kwestii brzydkiej pogody na wczasach.
Co się dzieje, kiedy połączymy ze sobą:
1. pół butelki pysznego, słodkiego wina :D
2. trochę wolnego czasu
3. brak pomysłu na jego wykorzystanie
4. dwa moteczki włóczki w różnych kolorach, ale idealnie do siebie pasujących?
A to się dzieje!
Zaczęłam jeszcze przed wyjazdem, ale tam na miejscu jeden dzień deszczowy doprowadził mnie do ukończenia odcinka pachy/dół.
Zostały do zrobienia rękawy. I w tym oto miejscu okazało się, że nie mam czym ich zrobić. Brak bowiem w moich zasobach drutów skarpetowych 3,0 mm. A że na moim osidlu brak pasmanterii dobrze zaopatrzonej, popędziłam dziś skoro świt w moje ulubione miejsce. Szmeteks osiedlowy. I tak oto mam... 4 komplety drutów (bo przecież na jednej parze poprzestać nie mogłam) za caaaaałe 4 zł oraz 5 motków włóczki różnokolorowej, zupełnie nie wiem po co, ale oprzeć sie nie mogłam, za caaaaaałe 7 zł
Teraz już mam czym robić moje rękawy :D
Musze tylko wybrać: kończyć sweterek czy zrobić mężowi obiad. Hmmm...

W poszukiwaniu natchnienia...

2010-09-05T13:03:00.001+02:00

...oczywiście wylądowałam na picassie. Tam Ci gazetek pod dostatkiem, a w gazetkach takie cuda że oczy bolą. To żeby czasu nie marnować na pisanie wklejam.
Model z Layette chyba 2002

Pszczółka mnie zwyczajnie rozwaliła. Opisu oczywiście nie przetłumaczę, bo ani zdolności językowych ani czasu nie mam. Po prostu spróbuję zrobić coś co choć troszkę podobne będzie.
Być może zmienię kolory, choć nie wiem czy aby zielone lub niebieskie "tło" i czarno-żółta pszczoła nie doprowadzą do oczopląsu.
A może znajdę jeszcze coś...

Dziękuję i działam....

2010-09-04T16:14:00.001+02:00

Po pierwsze, bardzo, bardzo dziękuję Marcie za podzielenie się przepisem na Rudzielca. Co więcej chę go zrobić. Muszę jedynie zebrać wszystkie siły, znaleźć troszkę czasu i odpowiednią włóczkę.

Tymczasem dostałam zlecenie na wykonanie jakiegoś sweterka dla rocznej dziewczynki. I muszę działać szybko, bo roczek już za miesiąc. W głowie pustka, czekam na natchnienie.

A w toku. Z pewną nieśmiałością zabrałam się za niebieskie Merino z wcześniejszego postu.

Plan: coś a`la bolerko z krótkim rękawkiem.
Realizacja: idzie powoli, bo włóczka cieniutka, a wykonanie to czysta improwizacja.
Mam nawet obawy, że skończy się na rzuceniu w kąt albo pruciu.
W każdym razie, trochę z innej beczki, ale jednak na temat. Byłam dziś na shoppingu i miałam nabyć butki jesienne, a wróciłam owszem z butami nawet 2 pary obie... uwaga... dla męża (znaczy byłam z mężem, nie żebym mu zaocznie buty kupowała ;P ), dla mnie butów brak. Za to:

I tak oto oglądam cuda jakie się tan znajdują i dochodzę do wniosku, że się zakochałam w:

No i dylemat mam. Bo wszystkie trzy urocze, ale wszystkich się boję, bo ja z ażurami to dotychczas miałam mało do czynienia. Jedynie w zasadzie wydłubałam to:

właśnie na potrzeby mojego sweterka-bolerka. I myślałam nawet, że jako początkująca to przy tym zostanę. Ale po dzisiejszej lekturze to już jest za proste, za mało skomplikowane, zbyt banalne, chce czegoś więcej, chce się nauczyć.
No to pędzę po włóczkę, drutki i robię kolejne próbki ażurowe.

Pastelowo

2010-08-25T18:55:00.001+02:00

Na specjalne zamówienie, prosto z serca, kolejna para bucików popędzi do Madzi. Zgodnie z prośbą jest kolorowo-pastelowo. Miałam ambitny plan wydziergania guziczków, ale żadna z włóczek pasujących kolorystycznie nie chciała nawiązać współpracy z szydełkiem. Ot taka złośliwość rzeczy martwych ;)
Standardowo wykonane wg schematu zamieszczonego we wcześniejszym poście.
Włóczka Pearl Color (Interx-Fox), zużyłam ok. 1/3 motka= jakieś 15 g włóczki
Druty 3,5

Żeby nie było...

2010-08-20T16:52:00.002+02:00

... że się obijam. Otóż, porządkuję kompa ;P No i nawinęłam się przypadkiem na zdjęcia bucików jakie kilka chwil temu pojechały do chrześniaka. To jak już zdjęcia znalazłam to wkleję, a co!

Schemat na butki znalazłam dawno, dawno temu w sieci i sobie obiecałam, że jeżeli kiedykolwiek dane mi będzie zrobić coś dziecięcego to na pewno będą one. Oryginalny schemat o TU. Oczywiście nie mam pewności, że to co mi się udało zrobić oddaje w pełni ten schemat, bo mój angielski pozostawia wiele do życzenia. Niemniej świadomie zmieniłam tylko paseczki (z dwóch zeszłam na jeden) i guziczki. Zrobiłam sobie sama na szydełko. O!

Małe, miękkie grzeszki

2010-08-18T16:39:00.001+02:00

Tak czasami mam, że nachodzi mnie szaleństwo ciuchowe i atakuję osiedlowy szmateks. A ten wyjątkowo lubię, bo nie dość tego, że mam go pod nosem, to jeszcze bywa świetnie zaopatrzony w... dadadadammm artykuły dziewiarskie. Na czele wybijają się pojedyncze motki włóczek jeszcze z banderolkami oraz całe kosze resztówek. Czasami jednak szczęśliwy los pcha mnie do mojego szteksu, a tam badzo miła Pani na pytanie o większą partię włóczki, wyciąga z pod lady jakieś cacka.
I tak, znowu upolowałam. Uno biały megamotek, jedyne 200g mięciutkiej wagi. W dotyku stawiam na akryl. Sama za bielą nie przepadam, ale myślę że ma jakiegoś ciuszka-maluszka się nada.

A po due pięć moteczków wełenki, bardzo delikatnej na druty 3,5-4,0 w uroczym kolorze intensywnym niebieskim (niestety zdjęcia, jak to często bywa, nie oddają rzeczywistej barwy). I tu dylemat mam. Bo niby jest tego jedyne 250 g, jednak zdarzyło mi się już tak, że z ok. 100-150 zrobiłam lekki sweterek/bezrękawnik. Jeżeli wierzyć producentowi na sweterek rozmiar 38-40 powinno zejść ok. 400 g. A ponieważ myślę nad czymś a`la bolerko, może z krótkim rękawkiem (ewentualnie 3/4) i najlepiej z lekkim ażurkiem...

Coś w stylu Anais lub Blossom od Kim H.

Cóż, plany ambitne. Trzeba tylko zebrać się w sobie, rozszyfrować anglojęzyczne hasła i wydziergać. Phi, łatwizna !!!

Na grzyby...

2010-08-16T18:48:00.001+02:00

... do lasu by się szło !!! Gdzież bym kiedy pomyślała, że będę pochłaniała własnoręcznie zebrane grzybki i to jakie wielkie.
Zresztą co ja się tu będę...

I jeszcze troszkę w kategorii przyroda piękna :)

Wiśnie, śliwki i inne...

2010-08-10T16:27:00.001+02:00

Zmobilizowałam się w końcu i zrobiłam porządek w folderach foto. I tak porządkując znalazłam coś czego jeszcze tu nie było. Mianowicie moje pierwsze odręczne markery :) Może nie są one szczytem osiągnięć technologicznych i nie powiewają nadprzyrodzonymi zdolnościami twórczością, ale włóczka w końcu się nie czepia, marker się nie wplata i wszystko jest na swoim miejscu.
Tu śliweczki które zostały u mnie (swoja droga wielbię połączenie fioletu z zielenią lub miodkiem)

A tu wisienki, które pojechały na drugi koniec Krakowa do zarażonej dzierganiem Moniki :D

Mam jeszcze w zanadrzu całą masę kuleczek, kosteczek i szpileczek, które przyszły do mnie jakiś czas temu. I jestem zauroczona tym turkusem i jak je tylko zobaczyłam wiedziałam że muszę mieć. Choć by miały tylko leżakować. W sumie gdybym miała przebite uszy to zrobiłabym z nich kolczyki, ale że dziur w uszach brak, to kuleczki leżą w pudełeczku i czekają na swoją kolej :)

No i jeszcze to połączenie fioletu z miodem, o którym wspomniałam, coś z tego na pewno wyjdzie bo planuje wrzucić na druty kolejną włóczkę i może być markerów za mało. Na razie ot tylke ;)

Przyszło...

2010-08-08T12:40:00.001+02:00

... wszystko co kupiłam w zeszłym tygodniu :)
Ale od początku.
W weekend na wsi bardzo mi się nudziło więc dosiadłam do kompa, a że pierwszą stroną jaka mi się wyświetliła było oczywiście allegro, więc oczywiście tam już zostałam przez kolejne dwie godziny. Efekt? 4 książki :P
Dwie branżowe, zawierające różne mądrości z przed lat, książki pomimo wieku są w wyjątkowo dobrym stanie (tu ukłon w stronę sumiennego sprzedawcy).

Dwie pozostałe to był taki poryw lekkiego szaleństwa, ale przecież jak już kupuję i płacę za przsyłkę to niemądrym byłoby nie dobrać jeszcze kilku ciekawostek. Tak na moją półkę trafiły: Origami- Pudekła z papieru (będę mogła teraz pięknie pakować różne różności) oraz

Stemplem i tuszem robimy kartki :D (ostatnio baaardzo dużo naoglądałam się blogów scrapowych no to mi się zachciało, może kiedyś coś zrobię? Może nawet całkiem z niedługo).
Tyle z działu literatury pięknej ;)

Przyszła też paczuszka zawierająca papier trasferowy. Muszę jeszcze kupić kawałek tasiemki bawełanianej i będę mogła zrobić małe cuda, które znalazłam na blogu Moje Zielone Wzgórza. Jakże mocno dziękuję :*
Na tym zakupy w sieci zakończono z silnym postanowieniem. Następne dopiero po wzbogaceniu, Ale cóż ja poradzę że wypłata już we wtorek :P

A ponieważ lato nieuchronnie i niestety kieruje się ku końcowi, odgrzebałam moje włóczkowe zapasy i przypomniało mi się o istnieniu kilku moteczków Rozetti. Pierwsze zdjęcie prawie idealnie oddaje barwę włóczki. Jest mięciutka, miła w dotyku i aż się prosi o śliczny sweterek. Muszę tylko wyłapać model, który zasłuży na wykonanie z wełenki :)

Pasiasty

2010-08-04T16:45:00.001+02:00

Skończyłam maleństwo, jest w nieregularne pasy szaro-różowo-fuksjowe (wbrew pozorom ten trzeci kolor to intensywny róż, fuksja, a tu wygląda jak.. "burak"?). Robiony na drutach 3,5, a wykończenia na 3,0, włóczka? głównie akryl, pisz głównie bo jedną włóczkę z pośród użytych mam od nie wiem kiedy i brak mi u niej banderolki. W każdym razie ten sweterek/bluzeczka/czy_coś zrobił się właściciwe sam, może za wyjątkiem falbanki dolnej gdzie w ramach radosnej twórczości podwoiłam liczbę oczek razy dwa i tak się męczyłam. Przy okazji nabyłam nową umiejętność. Mianowicie wdzianko zawiera w sobie moje pierwsze pikotki i w sumie z efektu jestem bardzo zadowolona bo się spodziewałam jakiejś szarpaniny włóczkowej a tu proszę, całkiem przyjemnie. A pikotki przy szyi po podszyciu wyglądają prawie jak koronkowy kołnierzyk.
No to kończę pisać i chwalę się :)

Się robi...

2010-07-31T18:29:00.002+02:00

...nie wiem co to będzie (znaczy na pewno będzie to coś na górę, może sweterek/bluzeczka, co jeszcze nie wiem), bo tak zwyczajnie wczoraj chwyciłam druty w dłoń dorwałam trzy motki resztówek i zaczęłam dłubać. A że dłubaniu towarzyszyło piwo to wiele efektów nie ma :) Liczę tylko na szybki finish, bo to jest gabarytów mniejszych, wiec może jakieś znajome dziewczątko się załapie na nową szmatkę.

Się spieniło

2010-07-29T20:57:00.000+02:00

A miało być głownie o drutach. Tymczasem życie leci, tematy w głowie się mnożą, a na drutach zastój. Utknęłam na etapie rękawów, a że nigdy jeszcze nie zrobiłam nic "szwowego" to się boje ruszać, bo jak dotrę do główki rękawa to wpadnę w panikę i się zniechęcę. Trzeba było słuchać zdrowego rozsądku i znaleźć jakiś piękny model w gazetce i od niego zacząć naukę, a nie od razu radosna twórczość!
Dlatego też uciekam w krainę książki oraz blogów i forów gdzie są różne cuda, niekoniecznie dziergutowe ;)
Tak zainspirowana tematem znalezionym TU postanowiłam zmydlić Szarego Jelenia znalezionego w szafce. Poszłam w aromaty pomarańczowe, tylko podczas kąpieli mydło zaczęło szaleć i prawie wyskoczyło z garnka. Ale mimo to nie rozpuściło się z całości. Teraz schnie. Zobaczymy jutro co z tego wyniknie :)

Już jest...

2010-07-28T16:58:00.001+02:00

... moja paczuszka z koraliczkami, szpilkami, piedułkami. Są kolorowe, błyszczące, lśniące. Są zwyczajnie cudne. Szkoda tylko że zamiast zająć się produkcją markerów poświęciłam cały wolny czas ostatnich dni literaturze. Ale co zrobić skoro książka z listy "do nabycia" nieoczekiwanie pojawiła się w naszym domu. Ależ mnie mój mąż kocha. Taka niespodziewajka:

Czekam

2010-07-21T01:35:00.000+02:00

A miałam nie szaleć. Miałam się odstawić od allegro, bo ostatnio zbytnio uczestniczę w napychaniu kieszeni sprzedającym. Ale cóż stało się, czekam na paczuszkę... Wpadłam w szał i postanowiłam zrobić sobie jakieś porządne markery, bo metody: kawałka włóczki lub spinacza już mnie nie zadowalają. Czekam więc. Jak się doczekam to coś stworzę. A jak już stworzę to się pochwalę :)

No i ruszyłam...

2010-07-18T20:27:00.000+02:00

... z kopyta. Tyle się blogów pięknych naoglądałam, że mnie też wzięło! A co! O czym zamierzam pisać? O tym co mnie cieszy, relaksuje, uspokaja. O moich małych skarbach :) Czyli głównie o dziergutach.
Pamiętam, babcia tłumaczyła jak prawe, jak lewe, jak zamykać. Zawsze wychodził z tego "szalik". Ale ile "szalików" można w życiu zrobić?! Się znudziło. Minęło kilkanaście dobrych lat, kiedy nawinęłam się w necie na szereg blogów dzierutowych. Jak sobie przypomniałam moje "szaliki" to się zawstydziłam. I ambitnie postanowiłam stare umiejętności prawe/lewe odgrzebać. Mąż kupił parę drutów, dwa moteczki i nie wiedząc kiedy zrobiłam kolejny "szalik". To było kilka miesięcy temu. Teraz mam na koncie dwa sweterki dla siebie, trzeci a nawet i czwarty w toku i trochę pierdułek dla dzieciaczków :) Te zawsze cieszą. Nie wiem czy są ładne, nie wiem czy jest się czym chwalić, ale są moje! Moje małe skarby!